377. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ الْبَصْرِيِّ، أَنَّهُ قَالَ مِنْ كَلاَمِ النُّبُوَّةِ إِذَا لَمْ تَسْتَحِي فَافْعَلْ مَا شِئْتَ وَوَضْعُ الْيَدَيْنِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الأُخْرَى فِي الصَّلاَةِ يَضَعُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى وَتَعْجِيلُ الْفِطْرِ وَالاِسْتِينَاءُ بِالسَّحُورِ .
Bana Yahya anlattı; Mâlik'ten; Abdülkerim b. Ebi'l-Muhârik el-Basrî'den rivayet edildiğine göre o şöyle dedi: “Peygamberlik kelamından (bazıları şunlardır): Utanmadıktan sonra dilediğini yap; namazda elleri birbiri üzerine -sağı solun üzerine- koymak; iftarı acele yapmak ve sahuru geciktirmek.”