389. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ قَالَ لَهُ أَلَمْ أَرَ صَاحِبَكَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ يَجْلِسُ قَبْلَ أَنْ يَرْكَعَ قَالَ أَبُو النَّضْرِ يَعْنِي بِذَلِكَ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَيَعِيبُ ذَلِكَ عَلَيْهِ أَنْ يَجْلِسَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَبْلَ أَنْ يَرْكَعَ . قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ حَسَنٌ وَلَيْسَ بِوَاجِبٍ .
Bana Mâlik'ten; Ömer b. Ubeydullah'ın azatlısı Ebu'n-Nadr'dan; Ebu Seleme b. Abdurrahman'ın kendisine şöyle dediği rivayet edildi: “Arkadaşının, mescide girdiğinde namaz kılmadan oturduğunu görmedim mi?” Ebu'n-Nadr dedi ki: “(Ebu Seleme) bununla Ömer b. Ubeydullah'ı kastediyor ve mescide girdiğinde namaz kılmadan oturmasını ayıplıyordu.” Yahya dedi ki: Mâlik şöyle dedi: “Bu (namaz kılmak) güzeldir, ancak vacip değildir.”