390. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا سَجَدَ وَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى الَّذِي يَضَعُ عَلَيْهِ جَبْهَتَهُ . قَالَ نَافِعٌ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْبَرْدِ وَإِنَّهُ لَيُخْرِجُ كَفَّيْهِ مِنْ تَحْتِ بُرْنُسٍ لَهُ حَتَّى يَضَعَهُمَا عَلَى الْحَصْبَاءِ .
Bana Yahya anlattı; Mâlik'ten; Nâfi'den nakledildiğine göre Abdullah b. Ömer, secde ettiği zaman avuçlarını, alnını koyduğu yere koyardı. Nâfi dedi ki: “Andolsun ki onu çok soğuk bir günde gördüm; avuçlarını burnusunun altından çıkarıp çakılların üzerine koyuyordu.”