Binûn

795. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

795. Hadis

وعن أَبي جُرَيٍّ جابر بن سُلَيْم رضي الله عنه ، قَالَ : رَأَيْتُ رَجُلاً يَصْدُرُ النَّاسُ عَنْ رَأْيهِ ، لا يَقُولُ شَيْئاً إِلاَّ صَدَرُوا عَنْهُ ، قُلْتُ : مَنْ هَذَا ؟ قالوا : رسولُ الله صلى الله عليه وسلم . قُلْتُ : عَلَيْكَ السَّلامُ يَا رسول الله – مرّتين – قَالَ : (( لاَ تَقُلْ : عَلَيْكَ السَّلامُ ، عَلَيْكَ السَّلامُ تَحِيَّةُ المَوْتَى ، قُلْ : السَّلامُ عَلَيْكَ )) قَالَ : قُلْتُ : أنْتَ رسول اللهِ ؟ قَالَ : (( أنَا رسول الله الَّذِي إِذَا أصَابَكَ ضُرٌّ فَدَعَوْتَهُ كَشَفَه عَنْكَ ، وَإِذَا أصَابَكَ عَامُ سَنَةٍ فَدَعَوْتَهُ أَنْبَتَهَا لَكَ ، وَإِذَا كُنْتَ بِأَرْضٍ قَفْرٍ أَوْ فَلاَةٍ فَضَلَّتْ رَاحِلَتُكَ ، فَدَعَوْتَهُ رَدَّهَا عَلَيْكَ )) قَالَ : قُلْتُ : اعْهَدْ إِلَيَّ . قَالَ : (( لاَ تَسُبَّنَ أحَداً )) قَالَ : فَمَا سَبَبْتُ بَعْدَهُ حُرّاً ، وَلاَ عَبْداً ، وَلاَ بَعِيراً ، وَلاَ شَاةً ، (( ولاَ تَحْقِرَنَّ مِنَ المَعْرُوفِ شَيْئاً ، وأَنْ تُكَلِّمَ أخَاكَ وَأنْتَ مُنْبَسِطٌ إِلَيْهِ وَجْهُكَ ، إنَّ ذَلِكَ مِنَ المَعْرُوفِ ، وَارْفَعْ إزَارَكَ إِلَى نِصْفِ السَّاقِ ، فَإنْ أبَيْتَ فَإلَى الكَعْبَينِ ، وَإيَّاكَ وَإسْبَالَ الإزَار فَإنَّهَا مِنَ المخِيلَةِ . وَإنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ المَخِيلَةَ ؛ وَإن امْرُؤٌ شَتَمَكَ وعَيَّرَكَ بِمَا يَعْلَمُ فِيكَ فَلاَ تُعَيِّرْهُ بِمَا تَعْلَمُ فِيهِ ، فَإنَّمَا وَبَالُ ذَلِكَ عَلَيْهِ )) رواه أَبُو داود والترمذي بإسناد صحيح ، وقال الترمذي : (( حديث حسن صحيح )) .

Ebû Cürey Câbir b. Süleym radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: İnsanların görüşüne göre hareket ettiği, ne söylerse mutlaka ona uydukları bir adam gördüm. ‘Kimdir bu?’ dedim. ‘Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'dir’ dediler. İki defa: ‘Aleyke's-selâm yâ Resûlallah’ dedim. Buyurdu ki: “‘Aleyke's-selâm’ deme; ‘aleyke's-selâm’ ölülerin selâmıdır. ‘Es-selâmü aleyke’ de.” Dedi ki: ‘Sen Allah'ın Resûlü müsün?’ dedim. Buyurdu ki: “Ben, başına bir sıkıntı geldiğinde kendisine dua ettiğin zaman onu senden gideren; kıtlık yılı sana çattığında kendisine dua ettiğin zaman senin için [yerden ekin] bitiren; ıssız bir yerde ya da çölde bulunduğun sırada bineğin kaybolduğunda kendisine dua ettiğin zaman onu sana geri döndüren Allah'ın Resûlüyüm.” Dedi ki: ‘Bana öğüt ver’ dedim. “Sakın kimseye sövme” buyurdu. Dedi ki: Ondan sonra ne bir hüre, ne bir köleye, ne bir deveye ne de bir koyuna sövdüm. [Sonra şöyle devam etti:] “İyilikten hiçbir şeyi küçük görme. Kardeşinle güler yüzle konuşman da iyiliklerdendir. İzârını baldırının yarısına kadar kaldır; eğer buna yanaşmazsan topuklara kadar [indir]. İzârı sarkıtmaktan sakın; çünkü bu kibirdendir ve şüphesiz Allah kibri sevmez. Eğer bir kimse sana söver ve sende bildiği bir kusurla seni ayıplarsa, sen onu kendisinde bildiğin bir kusurla ayıplama; çünkü bunun vebali ancak onun üzerinedir.” Ebû Dâvûd ve Tirmizî sahih bir isnadla rivayet etmiş; Tirmizî “Hasen sahih bir hadistir” demiştir.