920. Hadis
عن أُم سَلَمة رضي اللهُ عنها ، قالت : قَالَ رسول الله صلى الله عليه وسلم : (( إِذَا حَضَرتُمُ المَرِيضَ أَو المَيِّتَ ، فَقُولُوا خَيْراً ، فَإنَّ المَلائِكَةَ يُؤَمِّنُونَ عَلَى مَا تَقُولُونَ )) ، قالت: فَلَمَّا مَاتَ أَبُو سلَمة، أتَيْتُ النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم ، فقلت : يَا رسولَ الله ، إنَّ أَبَا سَلَمَة قَدْ مَاتَ، قَالَ : (( قُولِي: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَلَهُ، وَأعْقِبْنِي مِنْهُ عُقْبى حَسَنَةً )) فقلتُ ، فَأعْقَبنِي اللهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ لِي مِنْهُ : مُحَمَّداً صلى الله عليه وسلم . رواه مسلم هكَذا : (( إِذَا حَضَرتُمُ المَريضَ ، أَو المَيِّتَ )) ، عَلَى الشَّكِّ ، ورواه أَبُو داود وغيره : (( الميت )) بلا شَكّ .
Ümmü Seleme radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Hastanın ya da ölünün yanında bulunduğunuzda hayır söyleyin; çünkü melekler söylediklerinize âmin derler.” [Ümmü Seleme] dedi ki: Ebû Seleme ölünce Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanına geldim ve: ‘Ey Allah'ın Resûlü, Ebû Seleme öldü’ dedim. Buyurdu ki: “De ki: Allah'ım, beni ve onu bağışla; onun ardından bana güzel bir karşılık ver.” Ben de öyle dedim; Allah bana ondan daha hayırlı olan birini, Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem'i nasip etti. Müslim bunu böyle “Hastanın ya da ölünün yanında bulunduğunuzda” şeklinde râvinin şüphesiyle rivayet etmiştir; Ebû Dâvûd ve başkaları ise şüphe olmaksızın “ölünün” lafzıyla rivayet etmiştir.
921. Hadis
وعنها ، قالت : سَمِعْتُ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم ، يقول : (( مَا مِنْ عَبْدٍ تُصيبُهُ مُصِيبَةٌ ، فَيَقُولُ : إنّا للهِ وَإنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ، اللَّهُمَّ أُجِرْنِي في مُصِيبَتي وَاخْلفْ لِي خَيراً مِنْهَا ، إِلاَّ أَجَرَهُ اللهُ تَعَالَى في مُصِيبَتِهِ وَأخْلَفَ لَهُ خَيْراً مِنْهَا )) قالت : فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَة قلتُ كَمَا أمَرَني رسولُ الله صلى الله عليه وسلم ، فَأخْلَفَ اللهُ لِي خَيْراً مِنْهُ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم . رواه مسلم .
Yine ondan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle derken işittim: “Başına bir musibet gelen hiçbir kul yoktur ki: ‘İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn. Allah'ım, musibetimde bana ecir ver ve bana ondan daha hayırlısını ihsan et’ desin de Allah Teâlâ musibetinde ona ecir vermesin ve kendisine ondan daha hayırlısını ihsan etmesin.” [Ümmü Seleme] dedi ki: Ebû Seleme vefat edince Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in bana emrettiği gibi söyledim; Allah da bana ondan daha hayırlısını, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i ihsan etti. Müslim rivayet etmiştir.
922. Hadis
وعن أَبي موسى رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( إِذَا مَاتَ وَلَدُ العَبْدِ ، قَالَ اللهُ تَعَالَى لِمَلائِكَتِهِ : قَبَضْتُمْ وَلَدَ عَبْدِي ؟ فيقولونَ : نَعَمْ . فيقولُ : قَبَضْتُمْ ثَمَرَة فُؤَادِهِ ؟ فيقولونَ : نَعَمْ . فيقولُ : مَاذَا قَالَ عَبْدِي ؟ فيقولونَ : حَمدَكَ وَاسْتَرْجَعَ . فيقول اللهُ تَعَالَى : ابْنُوا لِعَبْدِي بَيْتاً في الجَنَّةِ ، وَسَمُّوهُ بَيْتَ الحَمْدِ )) رواه الترمذي ، وقال : (( حديث حسن )) .
Ebû Mûsâ radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kulun evladı öldüğü zaman Allah Teâlâ meleklerine: ‘Kulumun evladını mı kabzettiniz?’ buyurur. Onlar: ‘Evet’ derler. ‘Gönlünün meyvesini mi kabzettiniz?’ buyurur. Onlar: ‘Evet’ derler. ‘Peki kulum ne dedi?’ buyurur. Onlar: ‘Sana hamdetti ve istircâda bulundu (innâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn dedi)’ derler. Bunun üzerine Allah Teâlâ şöyle buyurur: ‘Kuluma cennette bir ev bina edin ve adını Hamd Evi koyun.’” Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen bir hadistir” demiştir.
923. Hadis
وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( يقولُ اللهُ تَعَالَى : مَا لِعَبْدِي المُؤمِن عِنْدِي جَزَاءٌ إِذَا قَبَضْتُ صَفِيَّهُ مِنْ أهْل الدُّنْيَا ، ثُمَّ احْتَسَبَهُ إِلاَّ الجَنَّةَ )) رواه البخاري .
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah Teâlâ şöyle buyurur: Mü'min kulumun dünya ehlinden en sevdiği kimsesini kabzettiğimde, ecrini Allah'tan bekleyerek sabrederse, katımda onun karşılığı ancak cennettir.” Buhârî rivayet etmiştir.
924. Hadis
وعن أسَامَة بن زَيدٍ رضي اللهُ عنهما ، قَالَ : أرْسَلَتْ إحْدى بَنَاتِ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِ تَدْعُوهُ وَتُخْبِرُهُ أنَّ صَبِيَّاً لَهَا – أَوْ ابْناً – في المَوْتِ فَقَالَ للرسول : (( ارْجِعْ إِلَيْهَا ، فَأخْبِرْهَا أنَّ للهِ تَعَالَى مَا أخَذَ وَلَهُ مَا أعْطَى ، وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِأجَلٍ مُسَمّى ، فَمُرْهَا ، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ )) ... وذكر تمام الحديث . متفقٌ عَلَيْهِ .
Üsâme b. Zeyd radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in kızlarından biri, bir çocuğunun –ya da oğlunun– ölmek üzere olduğunu haber vermek ve kendisini çağırmak üzere ona haber gönderdi. [Peygamber] elçiye şöyle buyurdu: “Ona dön ve kendisine haber ver ki, aldığı da verdiği de Allah Teâlâ'nındır ve O'nun katında her şey belirlenmiş bir ecel iledir. Ona emret; sabretsin ve ecrini Allah'tan beklesin.” ... Ve hadisin tamamını zikretti. Müttefekun aleyh.