925. Hadis
عن ابن عمر رضي الله عنهما : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم عاد سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ، وَمَعَهُ عَبدُ الرَّحْمانِ بْنُ عَوفٍ، وَسَعدُ بْنُ أَبي وَقَّاصٍ، وَعَبْدُ اللهِ بْنُ مَسْعُودٍ رضي الله عنهم، فَبَكَى رسولُ الله صلى الله عليه وسلم ، فَلَمَّا رَأى القَوْمُ بُكَاءَ رسولِ الله صلى الله عليه وسلم بَكَوْا ، فَقَالَ : (( ألاَ تَسْمَعُونَ ؟ إنَّ الله لاَ يُعَذِّبُ بِدَمْعِ العَينِ ، وَلاَ بِحُزنِ القَلبِ ، وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهذَا أَوْ يَرْحَمُ )) وَأشَارَ إِلَى لِسَانِهِ . متفقٌ عَلَيْهِ .
İbn Ömer radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildiğine göre: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, beraberinde Abdurrahman b. Avf, Sa'd b. Ebû Vakkâs ve Abdullah b. Mes'ûd radıyallâhu anhüm olduğu hâlde Sa'd b. Ubâde'yi ziyarete gitti. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ağladı. Oradakiler Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in ağladığını görünce onlar da ağladılar. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “İşitmiyor musunuz? Şüphesiz Allah gözün yaşıyla da kalbin hüznüyle de azap etmez; fakat –dilini işaret ederek– bununla azap eder ya da merhamet eder.” Müttefekun aleyh.