926. Hadis
وعن أُسَامَة بن زَيدٍ رضي اللهُ عنهما : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم رُفِعَ إِلَيْهِ ابنُ ابْنَتِهِ وَهُوَ فِي المَوتِ ، فَفَاضَتْ عَيْنَا رسولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم ، فَقَالَ لَهُ سَعدٌ : مَا هَذَا يَا رسولَ الله ؟! قَالَ : (( هذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللهُ تَعَالَى في قُلُوبِ عِبَادِهِ ، وَإنَّمَا يَرْحَمُ اللهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ )) متفقٌ عَلَيْهِ .
Üsâme b. Zeyd radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildiğine göre: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e, kızının ölmek üzere olan oğlu kucakta uzatıldı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in gözlerinden yaşlar boşandı. Sa'd ona: ‘Bu nedir ey Allah'ın Resûlü?!’ dedi. Şöyle buyurdu: “Bu, Allah Teâlâ'nın kullarının kalplerine koyduğu bir merhamettir. Allah da kullarından ancak merhametli olanlara merhamet eder.” Müttefekun aleyh.