968. Hadis
وعن أنس رضي الله عنه ، قَالَ : كُنَّا إِذَا نَزَلْنَا مَنْزِلاً ، لاَ نُسَبِّحُ حَتَّى نَحُلَّ الرِّحَال . رواه أَبُو داود بإسناد عَلَى شرط مسلم . وَقَوْلُه : (( لا نُسَبِّحُ )) : أيْ لاَ نُصَلِّي النَّافِلَةَ ، ومعناه : أنَّا - مَعَ حِرْصِنَا عَلَى الصَّلاَةِ - لا نُقَدِّمُهَا عَلَى حَطِّ الرِّحَالِ وَإرَاحَةِ الدَّوَابِّ .
Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Biz bir konak yerine indiğimizde yükleri çözmeden nafile namaz kılmazdık. Ebû Dâvûd, Müslim'in şartına uygun bir isnadla rivayet etmiştir. Lâ nüsebbihu (لا نُسَبِّحُ) sözü “nafile namaz kılmazdık” demektir. Anlamı şöyledir: Biz -namaza olan düşkünlüğümüzle birlikte- onu yükleri indirme ve hayvanları dinlendirme işinin önüne geçirip daha önce kılmazdık.