Binûn

Belirli Sûre ve Âyetleri Okumaya Teşvik Bâbı

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

1009. Hadis

عن أَبي سَعِيدٍ رَافِعِ بن الْمُعَلَّى رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ لي رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم : (( أَلاَ أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ في القُرْآن قَبْلَ أنْ تَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ ؟ )) فَأخَذَ بِيَدِي ، فَلَمَّا أرَدْنَا أنْ نَخْرُجَ ، قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللهِ ، إنَّكَ قُلْتَ : لأُعَلِّمَنَّكَ أعْظَمَ سُورَةٍ في القُرْآنِ ؟ قَالَ : (( الحَمْدُ للهِ رَبِّ العَالَمِينَ ، هِيَ السَّبْعُ المَثَانِي وَالقُرْآنُ العَظِيمُ الَّذِي أُوتِيتُهُ )) رواه البخاري .

Ebû Saîd Râfi' b. el-Muallâ radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bana: “Mescidden çıkmadan önce sana Kur'ân'daki en büyük sûreyi öğreteyim mi?” buyurdu ve elimden tuttu. Mescidden çıkmak istediğimizde: ‘Yâ Resûlallah! Sen bana Kur'ân'daki en büyük sûreyi öğreteceğini söylemiştin’ dedim. Şöyle buyurdu: “Elhamdü lillâhi Rabbi'l-âlemîn (Fâtiha sûresi); o, bana verilen seb'u'l-mesânî (tekrarlanan yedi âyet) ve Kur'ân-ı Azîm'dir.” Buhârî rivayet etmiştir.

1010. Hadis

وعن أَبي سعيد الخدري رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ في : { قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ } : (( وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إنَّهَا لَتَعْدِلُ ثُلُثَ القُرْآنِ )) . وفي روايةٍ : أن رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ لأَصْحَابِهِ : (( أَيَعْجِزُ أحَدُكُمْ أنْ يَقْرَأَ بِثُلُثِ القُرْآنِ فِي لَيْلَةٍ )) فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ ، وَقَالُوا : أيُّنَا يُطِيقُ ذَلِكَ يَا رسولَ الله ؟ فَقَالَ : (( { قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ اللهُ الصَّمَدُ } : ثُلُثُ الْقُرْآنِ )) رواه البخاري .

Ebû Saîd el-Hudrî radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem { قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ } “De ki: O, Allah'tır, bir tektir” sûresi hakkında şöyle buyurdu: “Canım elinde olan Allah'a yemin ederim ki o, Kur'ân'ın üçte birine denktir.” Bir başka rivayette ise şöyle denilmiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ashâbına: “Biriniz bir gecede Kur'ân'ın üçte birini okumaktan âciz mi kalır?” buyurdu. Bu onlara zor geldi ve: ‘Buna hangimizin gücü yeter yâ Resûlallah?’ dediler. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “{ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ اللهُ الصَّمَدُ } “De ki: O, Allah'tır, bir tektir. Allah Samed'dir” sûresi Kur'ân'ın üçte biridir.” Buhârî rivayet etmiştir.

1011. Hadis

وعنه : أنَّ رَجُلاً سَمِعَ رَجُلاً يَقْرَأُ : (( قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ )) يُرَدِّدُهَا فَلَمَّا أصْبَحَ جَاءَ إِلَى رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ وَكَانَ الرَّجُلُ يَتَقَالُّهَا ، فَقَالَ رسول الله صلى الله عليه وسلم : (( وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ ، إنَّهَا لَتَعْدِلُ ثُلُثَ القُرْآنِ )) رواه البخاري .

Yine ondan rivayet edildiğine göre bir adam, başka bir adamın “Kul hüvallâhu ehad” sûresini tekrar tekrar okuduğunu işitti. Sabah olunca Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelerek bunu ona anlattı; adam bu sûreyi azımsıyor gibiydi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Canım elinde olan Allah'a yemin ederim ki o, Kur'ân'ın üçte birine denktir.” Buhârî rivayet etmiştir.

1012. Hadis

وعن أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه : أَنَّ رسولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم ، قَالَ في : { قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ } (( إنَّهَا تَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآنِ )) رواه مسلم .

Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem { قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ } “De ki: O Allah birdir” sûresi hakkında şöyle buyurdu: “O, Kur'ân'ın üçte birine denktir.” Müslim rivayet etmiştir.

1013. Hadis

وعن أنس رضي الله عنه : أنَّ رَجُلاً قَالَ : يَا رَسُولَ اللهِ ، إني أُحِبُّ هذِهِ السُّورَةَ : { قُلْ هُوَ اللهُ أحَدٌ } قَالَ : (( إنَّ حُبَّهَا أدْخَلَكَ الجَنَّةَ )) رواه الترمذي ، وقال : (( حديث حسن )) . ورواه البخاري في صَحِيحِهِ تعليقاً .

Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Bir adam: ‘Yâ Resûlallah! Ben şu { قُلْ هُوَ اللهُ أحَدٌ } “De ki: O Allah birdir” sûresini seviyorum’ dedi. [Resûlullah] şöyle buyurdu: “Onu sevmen seni cennete soktu.” Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen bir hadistir” demiştir. Buhârî de Sahîh'inde ta'lîkan (senedini zikretmeden) rivayet etmiştir.

1014. Hadis

وعن عقبة بن عامِر رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( ألَمْ تَرَ آيَاتٍ أُنْزِلَتْ هذِهِ اللَّيْلَةَ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ قَطُّ ؟ { قُلْ أَعْوذُ بِرَبِّ الفَلَقِ } وَ{ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } )) رواه مسلم .

Ukbe b. Âmir radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bu gece indirilen ve benzerleri asla görülmemiş olan âyetleri görmedin mi? Onlar { قُلْ أَعْوذُ بِرَبِّ الفَلَقِ } “De ki: Sabahın Rabbine sığınırım” ve { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } “De ki: İnsanların Rabbine sığınırım” sûreleridir.” Müslim rivayet etmiştir.

1015. Hadis

وعن أَبي سَعِيدٍ الخُدريِّ رضي الله عنه ، قَالَ : كَانَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنَ الجَانِّ ، وَعَيْنِ الإنْسَانِ ، حَتَّى نَزَلَتْ المُعَوِّذَتَانِ ، فَلَمَّا نَزَلَتَا ، أخَذَ بِهِمَا وَتَرَكَ مَا سِوَاهُمَا . رواه الترمذي ، وقال : (( حديث حسن )) .

Ebû Saîd el-Hudrî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Muavvizetân (Felak ve Nâs sûreleri) ininceye kadar cinlerden ve insan nazarından [çeşitli dualarla] Allah'a sığınırdı. Bu iki sûre inince onları esas aldı ve onların dışındakileri bıraktı. Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen bir hadistir” demiştir.

1016. Hadis

وعن أَبي هريرة رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( مِنَ القُرْآنِ سُورَةٌ ثَلاثُونَ آيَةً شَفَعَتْ لِرَجُلٍ حَتَّى غُفِرَ لَهُ ، وَهِيَ : { تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ المُلْكُ } )) رواه أَبُو داود والترمذي ، وقال : (( حديث حسن )) . وفي رواية أَبي داود : (( تَشْفَعُ )) .

Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kur'ân'da otuz âyetlik bir sûre vardır ki bir adama bağışlanıncaya kadar şefaat etti. O sûre { تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ المُلْكُ } “Mülk elinde olan Allah yücedir” sûresidir.” Ebû Dâvûd ve Tirmizî rivayet etmiş, [Tirmizî] “Hasen bir hadistir” demiştir. Ebû Dâvûd'un rivayetinde “şefaat eder” şeklindedir.

1017. Hadis

وعن أَبي مسعودٍ البَدْرِيِّ رضي الله عنه ، عن النبي صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( مَنْ قَرَأَ بِالآيَتَيْنِ مِنْ آخر سُورَةِ البَقَرَةِ في لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ )) متفقٌ عَلَيْهِ . قِيلَ : كَفَتَاهُ الْمَكْرُوهَ تِلْكَ اللَّيْلَةَ ، وَقِيلَ : كَفَتَاهُ مِنْ قِيامِ اللَّيْلِ .

Ebû Mes'ûd el-Bedrî radıyallâhu anh'den, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildi; şöyle buyurdu: “Kim bir gecede Bakara sûresinin sonundan iki âyeti okursa, o iki âyet ona yeter.” Müttefekun aleyh. “O gece onu kötülükten korur” denildiği gibi, “Gece namazı yerine ona yeter” de denilmiştir.

1018. Hadis

وعن أَبي هريرة رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( لاَ تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ مَقَابِرَ ، إنَّ الشَّيْطَانَ يَنْفِرُ مِنَ البَيْتِ الَّذِي تُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ البَقرَةِ )) رواه مسلم .

Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Evlerinizi kabirlere çevirmeyin! Şüphesiz şeytan, içinde Bakara sûresi okunan evden kaçar.” Müslim rivayet etmiştir.

1019. Hadis

وعن أُبَيِّ بنِ كَعبٍ رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( يَا أَبَا الْمُنْذِرِ ، أَتَدْري أيُّ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ الله مَعَكَ أعْظَمُ ؟ )) قُلْتُ : { اللهُ لاَ إلَهَ إِلاَّ هُوَ الحَيُّ القَيُّومُ } فَضَرَبَ فِي صَدْرِي ، وقال : (( لِيَهْنِكَ العِلْمُ أَبَا الْمُنْذِرِ )) رواه مسلم .

Übey b. Kâ'b radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ey Ebû'l-Münzir! Ezberinde bulunan Allah'ın Kitâbı'ndaki âyetlerin hangisinin en büyük olduğunu biliyor musun?” Ben: ‘{ اللهُ لاَ إلَهَ إِلاَّ هُوَ الحَيُّ القَيُّومُ } “Allah, O'ndan başka ilâh yoktur; O, Hayy ve Kayyûm'dur” âyetidir’ dedim. Bunun üzerine göğsüme vurdu ve: “İlim sana kutlu olsun ey Ebû'l-Münzir!” buyurdu. Müslim rivayet etmiştir.

1020. Hadis

وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، قَالَ : وَكَّلَنِي رسولُ الله صلى الله عليه وسلم بِحِفْظِ زَكَاةِ رَمَضَانَ، فَأتَانِي آتٍ فَجَعَلَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَام، فَأخَذْتُهُ فقُلتُ: لأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رسولِ الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : إنِّي مُحْتَاجٌ ، وَعَليَّ عِيَالٌ ، وَبِي حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ ، فَخَلَّيْتُ عَنْهُ ، فَأصْبَحْتُ ، فَقَالَ رسول الله صلى الله عليه وسلم : (( يَا أَبَا هُريرة ، مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ البَارِحَةَ ؟ )) قُلْتُ : يَا رسول الله ، شَكَا حَاجَةً وَعِيَالاً ، فَرحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبيلَهُ . فَقَالَ : (( أمَا إنَّهُ قَدْ كَذَبَكَ وَسَيَعُودُ )) فَعَرَفْتُ أنَّهُ سَيَعُودُ ، لقولِ رسول الله صلى الله عليه وسلم فَرَصَدْتُهُ ، فَجاء يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ ، فَقُلتُ : لأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : دَعْنِي فَإنِّي مُحْتَاجٌ ، وَعَلَيَّ عِيَالٌ لاَ أعُودُ ، فَرحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبيلَهُ ، فَأصْبَحْتُ فَقَالَ لي رسول الله صلى الله عليه وسلم : (( يَا أَبَا هُريرة ، مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ البَارِحَةَ ؟ )) قُلْتُ : يَا رسول الله ، شَكَا حَاجَةً وَعِيَالاً ، فَرحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبيلَهُ . فَقَالَ : (( إنَّهُ قَدْ كَذَبَكَ وَسَيَعُودُ )) فَرَصَدْتُهُ الثَّالثَة ، فَجاء يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ فَأخَذْتُهُ ، فَقُلتُ : لأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رسولِ الله صلى الله عليه وسلم ، وهذا آخِرُ ثلاثِ مَرَّاتٍ أنَّكَ تَزْعُمُ أنَّكَ لاَ تَعُودُ ! فَقَالَ : دَعْنِي فَإنِّي أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ يَنْفَعُكَ اللهُ بِهَا ، قُلْتُ : مَا هُنَّ ؟ قَالَ : إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَاقْرَأْ آيَةَ الكُرْسِيِّ ، فَإنَّهُ لَنْ يَزَالَ عَلَيْكَ مِنَ الله حَافِظٌ ، وَلاَ يَقْرَبُكَ شَيْطَانٌ حَتَّى تُصْبِحَ ، فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ ، فَأصْبَحْتُ ، فَقَالَ لي رسولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( مَا فَعَلَ أسِيرُكَ البَارِحَةَ ؟ )) قُلْتُ : يَا رسول الله ، زَعَمَ أنَّهُ يُعَلِّمُنِي كَلِمَاتٍ يَنْفَعُنِي اللهُ بِهَا ، فَخَلَّيْتُ سَبيلَهُ ، قَالَ : (( مَا هِيَ ؟ )) قُلْتُ : قَالَ لي : إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَاقْرَأْ آيَة الكُرْسِيِّ مِنْ أوَّلِهَا حَتَّى تَخْتِمَ الآية : { اللهُ لاَ إلَهَ إِلاَّ هُوَ الحَيُّ القَيُّومُ } وقال لِي : لاَ يَزَالُ عَلَيْكَ مِنَ اللهِ حَافِظٌ ، وَلَنْ يَقْرَبَكَ شَيْطَانٌ حَتَّى تُصْبِحَ . فَقَالَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم : (( أمَا إنَّهُ قَدْ صَدَقَكَ وَهُوَ كَذُوبٌ ، تَعْلَمُ مَنْ تُخَاطِبُ مُنْذُ ثَلاَثٍ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ؟ )) قُلْتُ : لاَ . قَالَ : (( ذَاكَ شَيْطَانٌ )) رواه البخاري .

Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem beni Ramazan zekâtını korumakla görevlendirdi. Birisi geldi ve yiyecekten avuçlamaya başladı. Onu yakaladım ve: ‘Seni mutlaka Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in huzuruna çıkaracağım’ dedim. O: ‘Ben muhtacım, bakmakla yükümlü olduğum çoluk çocuğum var ve şiddetli bir ihtiyaç içindeyim’ dedi. Ben de onu bıraktım. Sabaha çıktığımda Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Ey Ebû Hüreyre! Dün geceki esirin ne yaptı?” buyurdu. Ben: ‘Yâ Resûlallah! İhtiyacından ve çoluk çocuğundan yakındı, ben de ona acıdım ve serbest bıraktım’ dedim. Bunun üzerine: “Bilesin ki o sana yalan söyledi ve yine dönecek” buyurdu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in sözünden dolayı onun döneceğini anladım ve onu gözetledim. Gelip yine yiyecekten avuçlamaya başladı. Ona: ‘Seni mutlaka Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in huzuruna çıkaracağım’ dedim. O: ‘Beni bırak, çünkü ben muhtacım ve üzerimde bakmakla yükümlü olduğum çoluk çocuğum var; bir daha dönmem’ dedi. Ona acıdım ve serbest bıraktım. Sabaha çıktığımda Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bana: “Ey Ebû Hüreyre! Dün geceki esirin ne yaptı?” buyurdu. Ben: ‘Yâ Resûlallah! İhtiyacından ve çoluk çocuğundan yakındı, ben de ona acıdım ve serbest bıraktım’ dedim. Bunun üzerine: “O sana yalan söyledi ve yine dönecek” buyurdu. Üçüncü kez onu gözetledim. Gelip yiyecekten avuçlamaya başlayınca onu yakaladım ve: ‘Seni mutlaka Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in huzuruna çıkaracağım. Bu, bir daha dönmeyeceğini iddia ettiğin üç seferin sonuncusudur!’ dedim. Bana: ‘Beni bırak, sana Allah'ın kendisiyle fayda vereceği bazı kelimeler öğreteyim’ dedi. ‘Nedir onlar?’ dedim. Şöyle dedi: ‘Yatağına girdiğinde Âyetü'l-Kürsî'yi oku. Çünkü o zaman sabaha çıkıncaya kadar Allah tarafından senin üzerinde bir koruyucu eksik olmaz ve sana hiçbir şeytan yaklaşamaz.’ Ben de onu serbest bıraktım. Sabaha çıktığımda Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bana: “Dün geceki esirin ne yaptı?” buyurdu. Ben: ‘Yâ Resûlallah! Allah'ın kendisiyle bana fayda vereceği bazı kelimeler öğreteceğini söyledi, ben de onu serbest bıraktım’ dedim. “Nedir onlar?” buyurdu. Dedim ki: ‘Bana: Yatağına girdiğinde Âyetü'l-Kürsî'yi, yani { اللهُ لاَ إلَهَ إِلاَّ هُوَ الحَيُّ القَيُّومُ } “Allah, O'ndan başka ilâh yoktur; O, Hayy ve Kayyûm'dur” âyetini başından sonuna kadar oku, dedi. Ayrıca bana: Sabaha çıkıncaya kadar Allah tarafından senin üzerinde bir koruyucu eksik olmaz ve sana asla bir şeytan yaklaşamaz, dedi.’ Bunun üzerine Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bilesin ki o çok yalancı olduğu hâlde sana doğru söylemiş. Üç gecedir kiminle konuştuğunu biliyor musun ey Ebû Hüreyre?” ‘Hayır’ dedim. “O bir şeytandı” buyurdu. Buhârî rivayet etmiştir.

1021. Hadis

وعن أَبي الدرداءِ رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( مَنْ حَفِظَ عَشْرَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ سُورَةِ الكَهْفِ ، عُصِمَ مِنَ الدَّجَّالِ )) . وفي رواية : (( مِنْ آخِرِ سُورَةِ الكَهْفِ )) رواهما مسلم .

Ebû'd-Derdâ radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim Kehf sûresinin başından on âyet ezberlerse Deccâl'den korunur.” Bir başka rivayette ise: “Kehf sûresinin sonundan” şeklindedir. Her ikisini de Müslim rivayet etmiştir.

1022. Hadis

وعن ابنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما : بَيْنَمَا جِبْريلُ عليه السلام قَاعِدٌ عِنْدَ النبي صلى الله عليه وسلم سَمِعَ نَقيضاً مِنْ فَوقِهِ ، فَرَفَعَ رَأسَهُ ، فَقَالَ : هَذَا بَابٌ مِنَ السَّمَاءِ فُتِحَ اليَوْمَ وَلَمْ يُفْتَحْ قَطٌّ إِلاَّ اليَوْمَ ، فنَزلَ منهُ مَلكٌ ، فقالَ : هذا مَلكٌ نَزلَ إلى الأرضِ لم ينْزلْ قطّ إلاّ اليومَ فَسَلَّمَ وقال : أبْشِرْ بِنُورَيْنِ أُوتِيتَهُمَا لَمْ يُؤتَهُمَا نَبيٌّ قَبْلَكَ : فَاتِحَةُ الكِتَابِ ، وَخَواتِيمُ سُورَةِ البَقَرَةِ ، لَنْ تَقْرَأَ بِحَرْفٍ مِنْهَا إِلاَّ أُعْطِيتَه . رواه مسلم . (( النَّقِيضُ )) : الصَّوْتُ .

İbn Abbâs radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi: Cebrâil aleyhisselâm, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanında otururken üst tarafından bir gıcırtı işitti. Başını kaldırdı ve: ‘Bu, gökten bugün açılan ve bugüne kadar asla açılmamış olan bir kapıdır’ dedi. Oradan bir melek indi. [Cebrâil]: ‘Bu, yeryüzüne inen ve bugüne kadar asla inmemiş olan bir melektir’ dedi. Melek selâm verdi ve şöyle dedi: ‘Sana verilen ve senden önce hiçbir peygambere verilmemiş olan iki nurla müjdelen: Fâtiha sûresi ve Bakara sûresinin son âyetleri. Onlardan okuduğun her bir harfe karşılık istediğin mutlaka sana verilecektir.’ Müslim rivayet etmiştir. En-Nakîd (النَّقِيضُ) “ses” demektir.