1430. Hadis
وعن عائشة رَضِيَ اللهُ عنها، قالت : افْتَقَدْتُ النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم ، ذَاتَ لَيْلَةٍ ، فَتَحَسَّسْتُ ، فإذا هُوَ راكِعٌ – أَوْ سَاجِدٌ – يقولُ : (( سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ ، لاَ إلهَ إِلاَّ أنت )) وفي روايةٍ : فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى بَطْنِ قَدَمَيْهِ ، وَهُوَ في المَسْجِدِ وَهُمَا مَنْصُوبَتَانِ ، وَهُوَ يَقُولُ : (( اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ ، وَبِمعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وأعُوذُ بِكَ مِنْكَ، لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ )). رواه مسلم .
Âişe radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Bir gece Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'i [yatağında] bulamadım. Elimle yoklayıp aradım; bir de baktım ki o rükûda –yahut secdede– şöyle diyor: “Seni hamdinle tesbih ederim, Senden başka ilâh yoktur.” Bir başka rivayette ise şöyledir: Elim, o secde hâlindeyken dikilmiş vaziyetteki iki ayağının tabanına değdi. O sırada şöyle diyordu: “Allah'ım! Gazabından rızana, cezandan affına sığınırım. Senden yine Sana sığınırım. Sana olan senâyı sayıp bitiremem; Sen kendini nasıl senâ ettiysen öylesin.” Müslim rivayet etmiştir.