1507. Hadis
وعن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما ، قَالَ : لَمَّا حَضَرَتْ أُحُدٌ دعَانِي أَبي من اللَّيلِ فَقَالَ : مَا أُرَاني إِلاَّ مَقْتُولاً في أوْلِ مَنْ يُقْتَلُ من أصْحَابِ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم ، وإنِّي لا أَتْرُكُ بَعْدِي أَعَزَّ عَلَيَّ مِنْكَ غَيْرَ نَفْسِ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، وإنَّ عَلَيَّ دَيْناً فَاقْضِ ، وَاسْتَوْصِ بِأَخَوَاتِكَ خَيْراً ، فَأصْبَحْنَا ، فَكَانَ أَوَّلَ قَتِيلٍ ، وَدَفَنْتُ مَعَهُ آخَرَ في قَبْرِهِ ، ثُمَّ لَمْ تَطِبْ نَفْسِي أنْ أتْرُكَهُ مَعَ آخَرَ ، فَاسْتَخْرَجْتُهُ بَعْدَ سِتَّةِ أشْهُرٍ ، فإذا هُوَ كَيَوْمِ وَضَعْتُهُ غَيْرَ أُذنِهِ ، فَجَعَلْتُهُ في قَبْرٍ عَلَى حِدَةٍ . رواه البخاري .
Câbir b. Abdullah radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Uhud [Savaşı] gelip çattığında babam geceleyin beni çağırdı ve şöyle dedi: ‘Kendimi Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashâbından ilk öldürülecekler arasında öldürülmüş olarak görüyorum. Ben ardımda, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in kendisi dışında, bana senden daha aziz kimseyi bırakmıyorum. Üzerimde borç var, onu öde ve kız kardeşlerine iyi davran.’ Sabaha çıktık ve [babam] ilk şehit oldu. Onunla birlikte kabrine bir başkasını daha defnettim. Sonra onu bir başkasıyla birlikte bırakmaya gönlüm razı olmadı ve altı ay sonra onu [kabirden] çıkardım. Bir de baktım ki kulağı dışında onu koyduğum günkü gibi duruyor. Bunun üzerine onu ayrı bir kabre koydum. Buhârî rivayet etmiştir.