1506. Hadis
وعن عروة بن الزبير : أنَّ سعيد بن زيد بن عمرو بن نُفَيلٍ رضي الله عنه ، خَاصَمَتْهُ أَرْوَى بِنْتُ أوْسٍ إِلَى مَرْوَانَ بْنِ الحَكَمِ ، وادَّعَتْ أنَّهُ أخَذَ شَيْئاً مِنْ أرْضِهَا ، فَقَالَ سعيدٌ : أنا كُنْتُ آخُذُ شَيئاً مِنْ أرْضِهَا بَعْدَ الَّذِي سَمِعْتُ مِنْ رسول الله صلى الله عليه وسلم !؟ قَالَ : مَاذَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم ؟ قَالَ : سَمِعْتُ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم يقول : (( مَنْ أخَذَ شِبْراً مِنَ الأرْضِ ظُلْماً ، طُوِّقَهُ إِلَى سَبْعِ أرْضِينَ )) فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ : لا أسْألُكَ بَيِّنَةً بَعْدَ هَذَا ، فَقَالَ سعيد : اللَّهُمَّ إنْ كَانَتْ كاذِبَةً ، فَأعْمِ بَصَرَها ، وَاقْتُلْهَا في أرْضِها ، قَالَ : فَما ماتَتْ حَتَّى ذَهَبَ بَصَرُهَا ، وَبَيْنَما هِيَ تَمْشِي في أرْضِهَا إذ وَقَعَتْ في حُفْرَةٍ فَماتَتْ . متفق عَلَيْهِ . وفي روايةٍ لِمُسْلِمٍ عن محمد بن زيد بن عبد الله بن عُمَرَ بِمَعْنَاهُ ، وأنه رآها عَمْيَاءَ تَلْتَمِسُ الجُدُرَ تقولُ : أصابَتْنِي دَعْوَةُ سَعيدٍ ، وأنَّها مَرَّتْ عَلَى بِئرٍ في الدَّارِ الَّتي خَاصَمَتْهُ فِيهَا ، فَوَقَعَتْ فِيهَا ، وكانتْ قَبْرَها .
Urve b. ez-Zübeyr'den rivayet edildi: Ervâ bint Evs, Saîd b. Zeyd b. Amr b. Nüfeyl radıyallâhu anh'i Mervân b. el-Hakem'e dava etti ve kendi arazisinden bir kısım yeri aldığını iddia etti. Saîd: “Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den işittiğim şeyden sonra onun arazisinden bir şey mi alacakmışım?!” dedi. [Mervân]: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den ne işittin?” dedi. O da: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim, dedi: “Kim zulümle bir karış toprak alırsa, o yer yedi kat yere kadar boynuna halka yapılır.” Bunun üzerine Mervân ona: “Bundan sonra senden beyyine (delil) istemem” dedi. Saîd de şöyle dedi: “Allah'ım! Eğer bu kadın yalancıysa gözünü kör et ve onu kendi arazisinde öldür!” [Râvi] dedi ki: Kadın gözünü kaybetmeden ölmedi; kendi arazisinde yürürken bir çukura düştü ve öldü. Müttefekun aleyh. Müslim'in Muhammed b. Zeyd b. Abdullah b. Ömer'den yaptığı bir rivayette de aynı manadadır; orada kendisinin o kadını kör bir hâlde duvarları yoklayarak “Bana Saîd'in bedduası isabet etti” derken gördüğü ve kadının, hakkında onunla davalaştığı evin içindeki bir kuyunun üzerinden geçerken oraya düştüğü ve oranın kendisinin kabri olduğu geçmektedir.