Binûn

1505. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

1505. Hadis

وعن جابر بنِ سُمْرَةَ رضي الله عنهما ، قَالَ : شَكَا أهْلُ الكُوفَةِ سَعْداً يعني : ابنَ أَبي وقاص رضي الله عنه ، إِلَى عمر بن الخطاب رضي الله عنه فَعَزَلَهُ ، واسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ عَمَّاراً ، فَشَكَوا حَتَّى ذَكَرُوا أنَّهُ لا يُحْسِنُ يُصَلِّي ، فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ ، فَقَالَ : يَا أَبَا إسْحَاقَ ، إنَّ هَؤُلاَءِ يَزْعَمُونَ أنَّكَ لا تُحْسِنُ تُصَلِّي ، فَقَالَ : أَمَّا أنا واللهِ فَإنِّي كُنْتُ أُصَلِّي بِهِمْ صَلاَةَ رسولِ الله صلى الله عليه وسلم ، لا أُخْرِمُ عَنْها ، أُصَلِّي صَلاَتَي العِشَاءِ فَأَرْكُدُ فِي الأُولَيَيْنِ ، وَأُخِفُّ في الأُخْرَيَيْنِ . قَالَ : ذَلِكَ الظَّنُّ بِكَ يَا أَبَا إسْحَاقَ ، وأَرْسَلَ مَعَهُ رَجُلاً - أَوْ رِجَالاً - إِلَى الكُوفَةِ يَسْأَلُ عَنْهُ أهْلَ الكُوفَةِ ، فَلَمْ يَدَعْ مَسْجِداً إِلاَّ سَأَلَ عَنْهُ ، وَيُثْنُونَ مَعْرُوفاً ، حَتَّى دَخَلَ مَسْجِداً لِبَنِي عَبْسٍ ، فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ ، يُقالُ لَهُ أُسَامَةُ بْنُ قَتَادَةَ ، يُكَنَّى أَبَا سَعْدَةَ، فَقَالَ: أمَا إذْ نَشَدْتَنَا فَإنَّ سَعْداً كَانَ لا يَسِيرُ بالسَّرِيَّةِ وَلاَ يَقْسِمُ بالسَّوِيَّةِ ، وَلاَ يَعْدِلُ في القَضِيَّةِ . قَالَ سَعْدٌ : أمَا وَاللهِ لأَدْعُونَّ بِثَلاَثٍ : اللَّهُمَّ إنْ كَانَ عَبْدُكَ هَذَا كَاذِباً ، قَامَ رِيَاءً ، وَسُمْعَةً ، فَأَطِلْ عُمُرَهُ ، وَأَطِلْ فَقْرَهُ ، وَعَرِّضْهُ لِلْفِتَنِ . وَكَانَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا سُئِلَ يَقُولُ : شَيْخٌ كَبيرٌ مَفْتُونٌ ، أَصَابَتْنِي دَعْوَةُ سَعْدٍ . قَالَ عَبدُ الملكِ بن عُمَيْرٍ الراوي عن جابرِ بنِ سَمُرَةَ : فَأنا رَأَيْتُهُ بَعْدُ قَدْ سَقَطَ حَاجِبَاهُ عَلَى عَيْنَيْهِ مِنَ الكِبَرِ ، وإنَّهُ لَيَتَعَرَّضُ لِلْجَوارِي فِي الطُّرُقِ فَيَغْمِزُهُنَّ . متفق عَلَيْهِ .

Câbir b. Semüre radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Kûfe halkı Sa'd'ı —yani İbn Ebû Vakkâs radıyallâhu anh'i— Ömer b. el-Hattâb radıyallâhu anh'e şikâyet etti. O da onu görevden alıp üzerlerine Ammâr'ı vali tayin etti. Şikâyetlerinde onun namazı bile güzel kıldıramadığını söylemeye kadar vardılar. Bunun üzerine [Ömer] ona haber gönderip getirtti ve: “Ey Ebû İshâk! Bunlar senin namazı güzel kıldıramadığını iddia ediyorlar” dedi. [Sa'd] şöyle dedi: “Bana gelince, vallahi ben onlara Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in namazını kıldırıyordum, ondan hiçbir şey eksiltmiyordum; akşam ve yatsı namazlarını kıldırırken ilk iki rek'atı uzatıyor, son iki rek'atı ise hafif tutuyordum.” [Ömer]: “Senin hakkındaki zannımız da budur ey Ebû İshâk!” dedi ve onunla birlikte Kûfe'ye, Kûfe halkına kendisini soracak bir adam —yahut adamlar— gönderdi. O kimse kendisini sormadık hiçbir mescid bırakmadı; herkes onu hayırla övüyordu. Nihayet Benî Abs'e ait bir mescide girdi. İçlerinden Ebû Sa'de künyeli, kendisine Üsâme b. Katâde denilen bir adam ayağa kalktı ve şöyle dedi: “Mademki bize Allah adına yemin verip sordun; Sa'd seriyye (küçük askerî birlik) ile sefere çıkmaz, ganimeti eşit bölüştürmez ve hükümde adaletli davranmazdı.” Sa'd dedi ki: “Vallahi ben de üç şeyle dua edeceğim: Allah'ım! Eğer bu kulun gösteriş ve şöhret için ayağa kalkmış bir yalancıysa ömrünü uzat, fakirliğini uzat ve onu fitnelere maruz bırak!” O adam bundan sonra kendisine hâli sorulduğunda: “Fitneye uğramış koca bir ihtiyarım; bana Sa'd'ın bedduası isabet etti” derdi. Câbir b. Semüre'den rivayet eden Abdülmelik b. Umeyr dedi ki: Ben onu daha sonra gördüm; ihtiyarlıktan kaşları gözlerinin üzerine düşmüştü ve yollarda cariyelere sataşıp onlara göz kırpıyordu. Müttefekun aleyh.