1556. Hadis
وعن أَبي الدرداء رضي الله عنه قَالَ : قَالَ رسُولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( إنَّ العَبْدَ إِذَا لَعَنَ شَيْئاً ، صَعدَتِ اللَّعْنَةُ إِلَى السَّماءِ ، فَتُغْلَقُ أبْوابُ السَّماءِ دُونَهَا ، ثُمَّ تَهْبِطُ إِلَى الأرْضِ ، فَتُغْلَقُ أبْوابُهَا دُونَها ، ثُمَّ تَأخُذُ يَميناً وَشِمالاً ، فَإذا لَمْ تَجِدْ مَسَاغاً رَجَعَتْ إِلَى الَّذِي لُعِنَ ، فإنْ كَانَ أهْلاً لِذلِكَ ، وإلاَّ رَجَعَتْ إِلَى قَائِلِهَا )) . رواه أَبُو داود .
Ebü'd-Derdâ radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kul bir şeye lanet ettiğinde lanet göğe yükselir; ancak göğün kapıları onun önüne kapanır. Sonra yere iner; yerin kapıları da onun önüne kapanır. Daha sonra sağa sola döner; gidecek bir yol bulamayınca lanet edilen kimseye döner. Eğer o kimse buna müstahaksa onda kalır; değilse onu söyleyene geri döner.” Ebû Dâvûd rivayet etmiştir.