1551. Hadis
عن أَبي زيدٍ ثابت بن الضَّحَّاك الأنصاريِّ رضي الله عنه ، وَهُوَ من أهلِ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ ، قَالَ : قَالَ رسُولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإسْلاَمِ كاذِباً مُتَعَمِّداً ، فَهُوَ كَما قَالَ ، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيءٍ ، عُذِّبَ بِهِ يَومَ القِيَامَةِ ، وَلَيْسَ عَلَى رَجُلٍ نَذْرٌ فيما لا يَمْلِكُهُ ، وَلَعْنُ المُؤْمِنِ كَقَتْلِهِ )) . متفق عَلَيْهِ .
Rıdvân Bey'ati ehlinden olan Ebû Zeyd Sâbit b. ed-Dahhâk el-Ensârî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim bile bile yalan yere İslâm'dan başka bir din üzerine yemin ederse, o kimse dediği gibidir. Kim de kendini bir şeyle öldürürse, kıyamet gününde onunla azap olunur. Bir kimsenin sahip olmadığı şeyde adağı geçerli değildir. Mü'mine lanet etmek ise onu öldürmek gibidir.” Müttefekun aleyh.
1552. Hadis
وعن أَبي هريرة رضي الله عنه : أنَّ رسُولَ الله صلى الله عليه وسلم قَالَ : (( لاَ يَنْبَغِي لِصِدِّيقٍ أنْ يَكُونَ لَعَّاناً )) . رواه مسلم .
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Sıddîk olan bir kimseye çok lanet edici olmak yaraşmaz.” Müslim rivayet etmiştir.
1553. Hadis
وعن أَبي الدرداءِ رضي الله عنه قَالَ : قَالَ رسُولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( لاَ يَكُونُ اللَّعَانُونَ شُفَعَاءَ ، وَلاَ شُهَدَاءَ يَوْمَ القِيَامَةِ )) . رواه مسلم .
Ebü'd-Derdâ radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Çok lanet edenler kıyamet gününde ne şefaatçi ne de şahit olurlar.” Müslim rivayet etmiştir.
1554. Hadis
وعن سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم : (( لاَ تَلاَعَنُوا بِلَعْنَةِ اللهِ ، وَلاَ بِغَضَبِهِ ، وَلاَ بِالنَّارِ )) رواه أَبُو داود والترمذي ، وقال : (( حديث حسن صحيح )) .
Semüre b. Cündüb radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Birbirinize Allah'ın lanetiyle, O'nun gazabıyla ve cehennem ateşiyle lanet okumayın.” Ebû Dâvûd ve Tirmizî rivayet etmiş; Tirmizî “Hasen sahih bir hadistir” demiştir.
1555. Hadis
وعن ابن مسعود رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رسُولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( لَيْسَ المُؤْمِنُ بالطَّعَّانِ ، وَلاَ اللَّعَّانِ ، وَلاَ الفَاحِشِ ، وَلاَ البَذِيِّ )) رواه الترمذي ، وقال : (( حديث حسن )) .
İbn Mes'ûd radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Mü'min; insanları çokça ayıplayıp kötüleyen, çok lanet eden, çirkin iş ve söz sahibi olan, edepsizce konuşan kimse değildir.” Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen bir hadistir” demiştir.
1556. Hadis
وعن أَبي الدرداء رضي الله عنه قَالَ : قَالَ رسُولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( إنَّ العَبْدَ إِذَا لَعَنَ شَيْئاً ، صَعدَتِ اللَّعْنَةُ إِلَى السَّماءِ ، فَتُغْلَقُ أبْوابُ السَّماءِ دُونَهَا ، ثُمَّ تَهْبِطُ إِلَى الأرْضِ ، فَتُغْلَقُ أبْوابُهَا دُونَها ، ثُمَّ تَأخُذُ يَميناً وَشِمالاً ، فَإذا لَمْ تَجِدْ مَسَاغاً رَجَعَتْ إِلَى الَّذِي لُعِنَ ، فإنْ كَانَ أهْلاً لِذلِكَ ، وإلاَّ رَجَعَتْ إِلَى قَائِلِهَا )) . رواه أَبُو داود .
Ebü'd-Derdâ radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kul bir şeye lanet ettiğinde lanet göğe yükselir; ancak göğün kapıları onun önüne kapanır. Sonra yere iner; yerin kapıları da onun önüne kapanır. Daha sonra sağa sola döner; gidecek bir yol bulamayınca lanet edilen kimseye döner. Eğer o kimse buna müstahaksa onda kalır; değilse onu söyleyene geri döner.” Ebû Dâvûd rivayet etmiştir.
1557. Hadis
وعن عمران بن الحُصَيْنِ رضي الله عنهما ، قَالَ : بَيْنَمَا رسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم في بَعْضِ أسْفَارِهِ ، وَامْرأةٌ مِنَ الأنْصَارِ عَلَى نَاقَةٍ ، فَضَجِرَتْ فَلَعَنَتْهَا ، فَسَمِعَ ذَلِكَ رسُولُ الله صلى الله عليه وسلم فقالَ : (( خُذُوا مَا عَلَيْهَا وَدَعُوهَا ؛ فَإنَّهَا مَلْعُونَةٌ )) قَالَ عمْرانُ : فَكَأنِّي أَرَاهَا الآنَ تَمْشِي في النَّاسِ مَا يَعْرِضُ لَهَا أحَدٌ . رواه مسلم .
İmrân b. el-Husayn radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem seferlerinden birindeyken ensardan bir kadın bir devenin üzerindeydi. Kadın deveden sıkılıp öfkelendi ve ona lanet etti. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bunu işitince: “Üzerindekileri alın ve onu salıverin; çünkü o lanetlenmiştir” buyurdu. İmrân dedi ki: O deveyi şu an bile insanların arasında yürürken ve kimsenin ona ilişmediğini görür gibiyim. Müslim rivayet etmiştir.
1558. Hadis
وعن أَبي بَرْزَةَ نَضْلَةَ بْنِ عُبَيْدٍ الأَسْلَمِيِّ رضي الله عنه قَالَ : بَيْنَمَا جَارِيَةٌ عَلَى نَاقَةٍ عَلَيْهَا بَعْضُ مَتَاعِ القَوْمِ . إِذْ بَصُرَتْ بِالنَّبيِّ صلى الله عليه وسلم ، وَتَضَايَقَ بِهِمُ الجَبَلُ فَقَالَتْ : حَلْ ، اللَّهُمَّ الْعَنْهَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم : (( لاَ تُصَاحِبْنَا نَاقَةٌ عَلَيْهَا لَعْنَةٌ )) . رواه مسلم . قَوْله : (( حَلْ )) بفتح الحاء المهملة وَإسكانِ اللاَّم : وَهِيَ كَلِمَةٌ لِزَجْرِ الإبِلِ . وَاعْلَمْ أنَّ هَذَا الحَدِيثَ قَدْ يُسْتَشكَلُ مَعْنَاهُ ، وَلاَ إشْكَالَ فِيهِ ، بَلِ المُرَادُ النَّهْيُ أنْ تُصَاحِبَهُمْ تِلْكَ النَّاقَةُ ، وَلَيْسَ فِيهِ نَهْيٌ عَنْ بَيْعِهَا وَذَبْحِهَا وَرُكُوبِهَا فِي غَيْرِ صُحْبَةِ النبيّ صلى الله عليه وسلم ، بَلْ كُلُّ ذَلِكَ وَمَا سِوَاهُ مِنَ التَّصَرُّفَاتِ جائِزٌ لا مَنْعَ مِنْهُ ، إِلاَّ مِنْ مُصَاحَبَةِ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَا ؛ لأنَّ هذِهِ التَّصَرُّفَاتِ كُلَّهَا كَانَتْ جَائِزَةً فَمُنِعَ بَعْض مِنْهَا ، فَبَقِيَ البَاقِي عَلَى مَا كَانَ ، واللهُ أَعلم .
Ebû Berze Nadle b. Ubeyd el-Eslemî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Genç bir kız, üzerinde topluluğun bazı eşyalarının bulunduğu bir devenin sırtındaydı. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'i gördü; dağ yolu da onlara dar gelmişti. Kız deveye: ‘Hal! Allah'ım, ona lanet et!’ dedi. Bunun üzerine Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Üzerinde lanet bulunan bir deve bize yoldaşlık etmesin.” Müslim rivayet etmiştir. Metindeki hal (حَلْ) kelimesi noktasız hâ'nın fethası ve lâm'ın sükûnu iledir; deveyi sürmek ve azarlamak için kullanılan bir kelimedir. Bil ki bu hadisin anlamı ilk bakışta müşkül (anlaşılması güç) görülebilir; hâlbuki onda hiçbir müşkül yoktur. Kastedilen, o devenin kendilerine yoldaşlık etmesinin yasaklanmasıdır. Yoksa onda deveyi satmanın, kesmenin ve Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in kafilesi dışında ona binmenin yasaklanması söz konusu değildir. Aksine bütün bunlar ve bunun dışındaki tasarruflar câizdir, bunlara bir engel yoktur; yalnız onunla Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'e yoldaşlık etmek yasaklanmıştır. Çünkü bu tasarrufların tamamı önceden câizdi, sonra içlerinden bir kısmı yasaklandı; geri kalanlar ise olduğu gibi câiz kalmaya devam etti. Allah en iyisini bilir.