Binûn

251. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

251. Hadis

وعن أَبي العباس سهل بن سَعد الساعِدِيّ رضي الله عنه : أنَّ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم بَلَغَهُ أنَّ بَني عَمرو بن عَوْفٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَرٌّ ، فَخَرَجَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم يُصْلِحُ بَينَهُمْ في أُنَاس مَعَهُ ، فَحُبِسَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم وَحَانَتِ الصَّلاة ، فَجَاءَ بِلالٌ إِلَى أَبي بكر رضي الله عنهما ، فَقَالَ : يَا أَبا بَكْر ، إنَّ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم قَدْ حُبِسَ وَحَانَتِ الصَّلاةُ فَهَلْ لَكَ أنْ تَؤُمَّ النَّاس ؟ قَالَ : نَعَمْ ، إنْ شِئْتَ ، فَأقَامَ بِلالٌ الصَّلاةَ ، وتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَكَبَّرَ وَكَبَّرَ النَّاسُ ، وَجَاءَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم يَمشي في الصُّفُوفِ حَتَّى قَامَ في الصَّفِّ ، فَأَخَذَ النَّاسُ في التَّصْفيقِ ، وَكَانَ أَبُو بكرٍ رضي الله عنه لاَ يَلْتَفِتُ في الصَّلاةِ ، فَلَمَّا أكْثَرَ النَّاسُ في التَّصْفيقِ الْتَفَتَ ، فإِذَا رَسُول الله صلى الله عليه وسلم ، فَأَشَارَ إِلَيْه رسولُ الله صلى الله عليه وسلم فَرَفَعَ أَبُو بَكْر رضي الله عنه يَدَهُ فَحَمِدَ اللهَ ، وَرَجَعَ القَهْقَرَى وَرَاءهُ حَتَّى قَامَ في الصَّفِّ ، فَتَقَدَّمَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم ، فَصَلَّى للنَّاسِ ، فَلَمَّا فَرَغَ أقْبَلَ عَلَى النَّاسِ ، فَقَالَ : (( أيُّهَا النَّاسُ ، مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَيْءٌ في الصَّلاةِ أخَذْتُمْ في التَّصفيق ؟! إِنَّمَا التَّصفيق للنِّساء . مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ في صَلاتِهِ فَلْيَقُلْ : سُبْحَانَ الله ، فَإِنَّهُ لاَ يَسْمَعُهُ أحدٌ حِينَ يقُولُ : سُبْحَانَ الله ، إلاَّ الْتَفَتَ . يَا أَبَا بَكْر : مَا مَنَعَكَ أنْ تُصَلِّي بالنَّاسِ حِينَ أشَرْتُ إلَيْكَ ؟ )) ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ : مَا كَانَ يَنْبَغي لابْنِ أَبي قُحَافَةَ أنْ يُصَلِّي بالنَّاسِ بَيْنَ يَدَيْ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم . مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . معنى (( حُبِسَ )) : أمْسَكُوهُ لِيُضِيفُوهُ .

Ebü'l-Abbâs Sehl b. Sa'd es-Sâidî radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e Amr b. Avf oğulları arasında bir kavga çıktığı haberi ulaştı. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem beraberindeki bazı kimselerle onların arasını düzeltmek üzere çıktı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem alıkonuldu ve namaz vakti girdi. Bilâl, Ebû Bekir radıyallâhu anhümâ'ya gelerek: Ey Ebû Bekir! Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem alıkonuldu, namaz vakti de girdi. İnsanlara imamlık yapar mısın? dedi. Ebû Bekir: Evet, istersen yaparım, dedi. Bilâl namaz için kamet getirdi, Ebû Bekir öne geçti ve tekbir aldı, insanlar da tekbir aldılar. Bu sırada Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem safları yararak geldi ve safta durdu. İnsanlar el çırpmaya başladılar. Ebû Bekir radıyallâhu anh namazda iken sağa sola bakmazdı. İnsanlar el çırpmayı çoğaltınca dönüp baktı; bir de gördü ki Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem orada. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona [yerinde kalmasını] işaret etti. Ebû Bekir radıyallâhu anh elini kaldırıp Allah'a hamdetti ve arka arkaya geri çekilerek safta durdu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem öne geçti ve insanlara namazı kıldırdı. Namazı bitirince insanlara döndü ve şöyle buyurdu: “Ey insanlar! Size ne oluyor ki namazda başınıza bir şey geldiğinde el çırpmaya başladınız? El çırpmak ancak kadınlar içindir. Namazında iken başına bir şey gelen kimse ‘Sübhânallâh’ desin. Çünkü onun ‘Sübhânallâh’ dediğini işiten herkes mutlaka dönüp bakar. Ey Ebû Bekir! Sana işaret ettiğim zaman insanlara namaz kıldırmaktan seni alıkoyan neydi?” Ebû Bekir şöyle dedi: Ebû Kuhâfe'nin oğluna, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in önünde insanlara namaz kıldırmak yaraşmazdı. Müttefekun aleyh. Hubise (حُبِسَ) kelimesinin anlamı, “kendisini misafir etmek için onu tuttular” demektir.