Binûn

277. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

277. Hadis

وعن معاوية بن حيدة رضي الله عنه ، قَالَ : قُلْتُ : يَا رَسُول الله ، مَا حق زَوجَةِ أَحَدِنَا عَلَيهِ ؟ قَالَ : (( أنْ تُطْعِمَهَا إِذَا طعِمْتَ ، وَتَكْسُوهَا إِذَا اكْتَسَيْتَ ، وَلاَ تَضْرِبِ الوَجْهَ ، وَلا تُقَبِّحْ ، وَلا تَهْجُرْ إلاَّ في البَيْتِ )) حديثٌ حسنٌ رواه أَبُو داود وَقالَ : معنى (( لا تُقَبِّحْ )) أي : لا تقل : قبحكِ الله .

Muâviye b. Hayde radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: “Yâ Resûlallah! Birimizin karısının kendi üzerindeki hakkı nedir?” dedim. Şöyle buyurdu: “Yediğin zaman ona da yedirmen, giydiğin zaman ona da giydirmen, yüzüne vurmaman, ‘Allah seni çirkinleştirsin’ dememen ve evin dışında onu yalnız bırakmamandır.” Hasen bir hadistir; Ebû Dâvûd rivayet etmiş ve şöyle demiştir: Lâ tukabbih (لا تُقَبِّحْ) sözünün anlamı, “Allah seni çirkinleştirsin (kabbahaki'llâh (قبحكِ الله)) deme” demektir.