1795. Hadis
عن أُمِّ سلمة رَضِيَ اللهُ عنها : أنَّ رسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ : (( الَّذِي يَشْرَبُ في آنِيَةِ الفِضَّةِ ، إنَّمَا يُجَرْجِرُ في بَطْنِهِ نَارَ جَهَنَّمَ )) متفق عَلَيْهِ . وفي رواية لمسلم : (( إنَّ الَّذِي يَأكُلُ أَوْ يَشْرَبُ في آنِيَةِ الفِضَّةِ والذَّهَبِ )) .
Ümmü Seleme radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Gümüş kaptan içen kimse, karnına ancak cehennem ateşi gargara (fokurdatarak) doldurmuş olur.” Müttefekun aleyh. Müslim'in bir rivayetinde ise şöyledir: “Gümüş ve altın kaptan yiyen veya içen kimse...”
1796. Hadis
وعن حُذَيفَةَ رضي الله عنه ، قَالَ : إنَّ النبيَّ صلى الله عليه وسلم نهانا عنِ الحَريِرِ ، وَالدِّيبَاجِ ، وَالشُّرْبِ في آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالفِضَّةِ ، وقالَ : (( هُنَّ لَهُمْ في الدُّنْيَا ، وَهِيَ لَكُمْ فِي الآخِرَةِ )) . متفق عَلَيْهِ . وفي رواية في الصحيحين عن حُذيْفَةَ رضي الله عنه : سَمِعْتُ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم يقولُ : (( لاَ تَلْبسُوا الحَرِيرَ وَلاَ الدِّيبَاجَ ، وَلاَ تَشْرَبُوا فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالفِضَّةِ وَلاَ تَأكُلُوا في صِحَافِهَا )) .
Huzeyfe radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem bize ipeği, dîbâcı (kalın ipek kumaşı) ve altın ile gümüş kaplardan içmeyi yasakladı ve şöyle buyurdu: “Bunlar dünyada onların, ahirette ise sizindir.” Müttefekun aleyh. Sahîhayn'daki bir rivayette Huzeyfe radıyallâhu anh'den şöyle nakledilmiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “İpek ve dîbâc giymeyin; altın ve gümüş kaplardan içmeyin, onların tabaklarından da yemeyin.”
1797. Hadis
وعن أنس بن سِيِرين ، قَالَ : كنتُ مَعَ أنس بن مالك رضي الله عنه ، عِنْدَ نَفَرٍ مِنَ المَجُوسِ ؛ فَجِيءَ بفَالُوذَجٍ عَلَى إنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ ، فَلَمْ يَأَكُلْهُ ، فَقِيلَ لَهُ : حَوِّلْهُ ، فَحَوَّلَهُ عَلَى إناءٍ مِنْ خَلَنْجٍ وَجِيءَ بِهِ فَأَكَلَهُ . رواه البيهقي بإسناد حسن . (( الخَلَنْج )) : الجفْنَةُ .
Enes b. Sîrîn'den rivayet edildi; dedi ki: Enes b. Mâlik radıyallâhu anh ile birlikte Mecûsîlerden bir topluluğun yanındaydım. Gümüş bir kap içinde pâlûde (nişasta ve balla yapılan bir tatlı) getirildi, ancak Enes ondan yemedi. Hizmetçiye: ‘Onu başka kaba aktar’ denildi. O da tatlıyı halencden (ağaçtan) bir kaba aktardı ve getirdi; Enes de ondan yedi. Beyhakî hasen bir isnadla rivayet etmiştir. Halenc (الخَلَنْج) “ağaç çanak” demektir.