1797. Hadis
وعن أنس بن سِيِرين ، قَالَ : كنتُ مَعَ أنس بن مالك رضي الله عنه ، عِنْدَ نَفَرٍ مِنَ المَجُوسِ ؛ فَجِيءَ بفَالُوذَجٍ عَلَى إنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ ، فَلَمْ يَأَكُلْهُ ، فَقِيلَ لَهُ : حَوِّلْهُ ، فَحَوَّلَهُ عَلَى إناءٍ مِنْ خَلَنْجٍ وَجِيءَ بِهِ فَأَكَلَهُ . رواه البيهقي بإسناد حسن . (( الخَلَنْج )) : الجفْنَةُ .
Enes b. Sîrîn'den rivayet edildi; dedi ki: Enes b. Mâlik radıyallâhu anh ile birlikte Mecûsîlerden bir topluluğun yanındaydım. Gümüş bir kap içinde pâlûde (nişasta ve balla yapılan bir tatlı) getirildi, ancak Enes ondan yemedi. Hizmetçiye: ‘Onu başka kaba aktar’ denildi. O da tatlıyı halencden (ağaçtan) bir kaba aktardı ve getirdi; Enes de ondan yedi. Beyhakî hasen bir isnadla rivayet etmiştir. Halenc (الخَلَنْج) “ağaç çanak” demektir.