1810. Hadis
وعن عبد الله بن عمرو بن العاص رضي الله عنهما ، قال : قال رسولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( يَخْرُجُ الدَّجَّالُ في أُمَّتِي فَيَمْكُثُ أرْبَعِينَ ، لاَ أدْرِي أرْبَعِينَ يَوماً أو أرْبَعِينَ شَهْراً ، أو أرْبَعِينَ عَاماً ، فَيَبْعَثُ اللهُ تَعالَى عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ صلى الله عليه وسلم ، فَيَطْلُبُهُ فَيُهْلِكُهُ ، ثُمَّ يَمْكُثُ النَّاسُ سَبْعَ سِنِينَ لَيسَ بَينَ اثْنَينِ عَدَاوةٌ ، ثُمَّ يُرْسِلُ اللهُ عز وجل ، ريحاً بَارِدَةً مِنْ قِبَلِ الشَّامِ ، فَلاَ يَبْقَى عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ خَيرٍ أو إيمَانٍ إلاَّ قَبَضَتْهُ ، حَتَّى لو أنَّ أَحَدَكُمْ دَخَلَ فِي كَبِدِ جَبَلٍ ، لَدَخَلَتْهُ عَلَيهِ حَتَّى تَقْبِضَهُ ، فَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ في خِفَّةِ الطَّيْرِ ، وأحْلامِ السِّبَاعِ ، لاَ يَعْرِفُونَ مَعْرُوفاً ، ولا يُنْكِرُونَ مُنْكَراً ، فَيَتَمَثَّلُ لَهُمُ الشَّيْطَانُ ، فيَقُولُ : ألاَ تَسْتَجِيبُونَ ؟ فَيَقُولُونَ : فَمَا تأمُرُنَا ؟ فَيَأمُرُهُمْ بِعِبَادَةِ الأوْثَانِ ، وَهُمْ في ذلِكَ دَارٌّ رِزْقُهُمْ ، حَسَنٌ عَيشُهُمْ ، ثُمَّ يُنْفَخُ في الصُّورِ ، فَلاَ يَسْمَعُهُ أحَدٌ إلاَّ أصْغَى لِيتاً وَرَفَعَ لِيتاً ، وَأوَّلُ مَنْ يَسْمَعُهُ رَجُلٌ يَلُوطُ حَوْضَ إبِلِهِ فَيُصْعَقُ ويُصْعَقُ النَّاسُ حولهُ ، ثُمَّ يُرْسِلُ اللهُ -أو قالَ: يُنْزِلُ اللهُ - مَطَراً كَأَنَّهُ الطَّلُّ أو الظِّلُّ ، فَتَنْبُتُ مِنهُ أجْسَادُ النَّاسِ ، ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ ، ثُمَّ يُقالُ : يا أَيُّهَا النَّاسُ هَلُمَّ إلَى رَبِّكُمْ ، وَقِفُوهُمْ إنَّهُمْ مَسْئُولُونَ ، ثُمَّ يُقَالُ : أخْرِجُوا بَعْثَ النَّارِ فَيُقَالُ : مِنْ كَمْ ؟ فَيُقَالُ : مِنْ كُلِّ ألْفٍ تِسْعَمِئَةٍ وَتِسْعَةً وتِسْعِينَ ؛ فَذَلِكَ يَومٌ يَجْعَلُ الوِلْدَانَ شِيباً ، وَذَلِكَ يَومَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ )) . رواه مسلم . (( اللِّيتُ )) : صَفْحَةُ العُنُقِ . وَمَعْنَاهُ يَضَعُ صَفْحَةَ عُنُقِهِ وَيَرْفَعُ صَفْحَتَهُ الأُخْرَى .
Abdullah b. Amr b. el-Âs radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Deccâl ümmetimin içinde çıkar ve kırk [vakit] kalır; kırk gün mü, kırk ay mı, yoksa kırk yıl mı bilmiyorum. Sonra Allah Teâlâ Meryem oğlu İsâ sallallâhu aleyhi ve sellem'i gönderir; o da onu arayıp helâk eder. Sonra insanlar, iki kişi arasında hiçbir düşmanlık olmaksızın yedi yıl yaşarlar. Ardından Allah azze ve celle Şam tarafından soğuk bir rüzgâr gönderir; yeryüzünde kalbinde zerre ağırlığınca hayır ya da iman bulunan hiç kimse kalmaz, hepsinin ruhunu kabzeder. Öyle ki sizden biri bir dağın bağrına girmiş olsa bile, o rüzgâr onun ruhunu kabzedinceye kadar oraya da girer. Geriye kuş hafifliğinde ve yırtıcı hayvan tabiatında olan, iyiliği tanımayan ve kötülüğü reddetmeyen en şerli insanlar kalır. Şeytan onlara bir surette görünür ve: ‘İcabet etmez misiniz?’ der. Onlar: ‘Bize ne emredersin?’ derler. O da kendilerine putlara tapmayı emreder. Onlar bu hâlde iken rızıkları bol, geçimleri güzeldir. Sonra Sûr'a üflenir. Onu işiten herkes boynunun bir yanını eğer, diğer yanını kaldırır. Onu ilk işiten, develerinin havuzunu sıvayan bir adamdır; hemen düşüp bayılır, çevresindeki insanlar da düşüp bayılırlar. Sonra Allah çisenti ya da gölge gibi bir yağmur gönderir -yahut ‘Allah indirir’ buyurdu-; insanların bedenleri ondan biter. Sonra Sûr'a bir kez daha üflenir; bir de bakarsın ki onlar ayağa kalkmış bakınıyorlar. Sonra: ‘Ey insanlar, Rabbinize gelin!’ ve ‘{ وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ } “Onları durdurun, çünkü onlar sorguya çekilecekler”’ denir. Sonra: ‘Cehennem ba'sini çıkarın!’ denir. ‘Kaç kişiden?’ diye sorulur. ‘Her bin kişiden dokuz yüz doksan dokuzunu!’ denir. İşte o gün, çocukları ihtiyarlatan gündür ve o gün, baldırın açılacağı gündür.” Müslim rivayet etmiştir. el-Lît (اللِّيتُ) “boynun yan tarafı” demektir. Bunun anlamı, boynunun bir yanını eğip diğer yanını kaldırmasıdır.