1809. Hadis
وعن رِبعِيِّ بنِ حِرَاشٍ ، قال : انطلقت مع أبي مسعود الأنصاري إلى حُذَيفَةَ بن اليمان رضي الله عنهم ، فقال له أبو مسعود : حَدِّثْنِي ما سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم ، في الدَّجَّالِ ، قال : (( إنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ ، وإنَّ مَعَهُ مَاءً وَنَاراً ، فَأَمَّا الَّذِي يَرَاهُ النَّاسُ مَاءً فَنَارٌ تُحْرِقُ، وأمَّا الَّذِي يَرَاهُ النَّاسُ نَاراً ، فَمَاءٌ بَارِدٌ عَذْبٌ . فَمَنْ أدْرَكَهُ مِنْكُمْ ، فَلْيَقَعْ فِي الَّذي يَراهُ نَاراً، فَإنَّهُ مَاءٌ عَذْبٌ طَيِّبٌ )) فقال أبو مسعود: وَأنَا قَدْ سَمِعْتُهُ . متفق عليه .
Rib'î b. Hirâş'tan rivayet edildi; dedi ki: Ebû Mes'ûd el-Ensârî ile birlikte Huzeyfe b. el-Yemân radıyallâhu anhüm'ün yanına gittim. Ebû Mes'ûd ona: Deccâl hakkında Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den işittiğin şeyi bana anlat, dedi. [Huzeyfe] dedi ki: “Deccâl çıkar; beraberinde bir su ve bir ateş vardır. İnsanların su olarak gördüğü şey yakıcı bir ateştir; insanların ateş olarak gördüğü şey ise soğuk ve tatlı bir sudur. Sizden kim ona yetişirse, ateş olarak gördüğü şeye düşsün; çünkü o, tatlı ve hoş bir sudur.” Ebû Mes'ûd dedi ki: Bunu ben de işittim. Müttefekun aleyh.