329. Hadis
وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، قَالَ : لما نزلت هذِهِ الآية : { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ } [ الشعراء : 214] دَعَا رَسُول الله صلى الله عليه وسلم قُرَيْشاً ، فَاجْتَمَعُوا فَعَمَّ وَخَصَّ ، وَقالَ : (( يَا بَنِي عَبْدِ شَمْسٍ ، يا بَنِي كَعْبِ بْنِ لُؤيٍّ ، أنقِذُوا أنْفُسَكُمْ مِنَ النَّارِ ، يَا بَنِي مُرَّةَ بن كَعْبٍ ، أنْقِذُوا أنْفُسَكُمْ مِنَ النَّارِ ، يَا بَنِي عَبْدِ مَنَاف ، أنْقِذُوا أنْفُسَكُمْ مِنَ النَّارِ ، يَا بَنِي هاشم ، أنقذوا أنفسكم من النار ، يَا بني عبد المطلب ، انقذوا أنفسكم من النار ، يَا فَاطِمَةُ ، أنْقِذي نَفْسَكِ مِنَ النَّارِ . فَإنِّي لا أمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللهِ شَيئاً ، غَيْرَ أنَّ لَكُمْ رَحِماً سَأبُلُّهَا بِبِلالِهَا )) رواه مسلم . قوله صلى الله عليه وسلم : (( بِبِلالِهَا )) هُوَ بفتح الباء الثانيةِ وكسرِها ، (( وَالبِلاَلُ )) : الماءُ . ومعنى الحديث : سَأصِلُهَا ، شَبّه قَطِيعَتَهَا بالحَرارَةِ تُطْفَأُ بِالماءِ وهذِهِ تُبَرَّدُ بالصِّلَةِ .
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ } “En yakın akrabalarını uyar” [Şuarâ 26/214] âyeti indiğinde Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Kureyş'i çağırdı; onlar da toplandılar. Bunun üzerine hem genele hem özele hitap ederek şöyle buyurdu: “Ey Abdüşems oğulları! Ey Ka'b b. Lüey oğulları! Kendinizi ateşten kurtarın. Ey Mürre b. Ka'b oğulları! Kendinizi ateşten kurtarın. Ey Abdümenâf oğulları! Kendinizi ateşten kurtarın. Ey Hâşim oğulları! Kendinizi ateşten kurtarın. Ey Abdülmuttalib oğulları! Kendinizi ateşten kurtarın. Ey Fâtıma! Kendini ateşten kurtar. Çünkü ben Allah katında sizin için hiçbir şeye malik değilim; ancak sizin bir akrabalık bağınız vardır ki ben onu suyuyla ıslatacağım.” Müslim rivayet etmiştir. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in bi-bilâlihâ (بِبِلالِهَا) sözü, ikinci bâ harfinin fethası ve kesresi iledir. Bilâl (البِلاَلُ) “su” demektir. Hadisin manası “ona sıla-i rahimde bulunacağım” demektir. Akrabalık bağını koparmayı suyla söndürülen hararete benzetmiştir; bu da sıla-i rahimle serinletilir.