Binûn

342. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

342. Hadis

وعن عبد الله بن دينار ، عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما : أنَّ رَجُلاً مِنَ الأعْرَابِ لَقِيَهُ بطَريق مَكَّةَ ، فَسَلَّمَ عَلَيهِ عبدُ الله بْنُ عُمَرَ ، وَحَمَلَهُ عَلَى حِمَارٍ كَانَ يَرْكَبُهُ ، وَأعْطَاهُ عِمَامَةً كَانَتْ عَلَى رَأسِهِ ، قَالَ ابنُ دِينَار : فَقُلْنَا لَهُ : أصْلَحَكَ الله ، إنَّهُمُ الأعرَابُ وَهُمْ يَرْضَوْنَ باليَسير ، فَقَالَ عبد الله بن عمر : إن أَبَا هَذَا كَانَ وُدّاً لِعُمَرَ بنِ الخطاب رضي الله عنه ، وإنِّي سَمِعتُ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم ، يقول : (( إنَّ أبرَّ البِرِّ صِلَةُ الرَّجُلِ أهْلَ وُدِّ أبِيهِ )) . وفي رواية عن ابن دينار ، عن ابن عمر : أنَّهُ كَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى مَكّةَ كَانَ لَهُ حِمَارٌ يَتَرَوَّحُ عَلَيهِ إِذَا مَلَّ رُكُوبَ الرَّاحِلةِ ، وَعِمَامَةٌ يَشُدُّ بِهَا رَأسَهُ ، فَبيْنَا هُوَ يَوماً عَلَى ذلِكَ الحِمَارِ إِذْ مَرَّ بِهِ أعْرابيٌّ ، فَقَالَ : ألَسْتَ فُلاَنَ بْنَ فُلاَن ؟ قَالَ : بَلَى . فَأعْطَاهُ الحِمَارَ ، فَقَالَ : ارْكَبْ هَذَا ، وَأعْطَاهُ العِمَامَةَ وَقالَ : اشْدُدْ بِهَا رَأسَكَ ، فَقَالَ لَهُ بعضُ أصْحَابِهِ : غَفَرَ الله لَكَ أعْطَيْتَ هَذَا الأعْرَابيَّ حِمَاراً كُنْتَ تَرَوَّحُ عَلَيهِ ، وعِمَامةً كُنْتَ تَشُدُّ بِهَا رَأسَكَ ؟ فَقَالَ : إنِّي سَمِعتُ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم ، يَقُولُ : (( إنَّ مِنْ أبَرِّ البِرِّ أنْ يَصِلَ الرَّجُلُ أهْلَ وُدِّ أبيهِ بَعْدَ أنْ يُولِّيَ )) وَإنَّ أبَاهُ كَانَ صَديقاً لعُمَرَ رضي الله عنه . رَوَى هذِهِ الرواياتِ كُلَّهَا مسلم .

Abdullah b. Dînâr'dan; Abdullah b. Ömer radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi ki: Mekke yolunda bedevîlerden bir adam onunla karşılaştı. Abdullah b. Ömer ona selâm verdi, onu binmekte olduğu eşeğe bindirdi ve başındaki sarığı ona verdi. İbn Dînâr dedi ki: Biz kendisine: ‘Allah iyiliğini versin, bunlar bedevîdir, az bir şeye de razı olurlar’ dedik. Bunun üzerine Abdullah b. Ömer şöyle dedi: ‘Bunun babası Ömer b. el-Hattâb radıyallâhu anh'in dostuydu. Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “İyiliklerin en iyisi, kişinin babasının dostlarını gözetmesidir.”’ İbn Dînâr'dan, İbn Ömer'den gelen bir başka rivayette ise şöyledir: İbn Ömer Mekke'ye çıktığında, deveye binmekten usandığı zaman üzerinde dinlendiği bir eşeği ve başına sardığı bir sarığı olurdu. Bir gün o eşeğin üzerindeyken yanından bir bedevî geçti. [İbn Ömer] ona: ‘Sen filan oğlu filan değil misin?’ dedi. O da: ‘Evet’ dedi. Bunun üzerine eşeği ona verip: ‘Buna bin’ dedi; sarığı da verip: ‘Bunu başına sar’ dedi. Arkadaşlarından bazısı ona: ‘Allah seni bağışlasın, üzerinde dinlendiğin eşeği ve başına sardığın sarığı bu bedevîye mi verdin?’ dedi. O da şöyle dedi: ‘Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “Kişinin, babası göçüp gittikten sonra onun dostlarını gözetmesi iyiliklerin en iyilerindendir.” Bunun babası da Ömer radıyallâhu anh'in arkadaşıydı.’ Bu rivayetlerin tamamını Müslim rivayet etmiştir.