373. Hadis
وعن عمر بن الخطاب رضي الله عنه ، قَالَ : اسْتَأذَنْتُ النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم في العُمْرَةِ ، فَأذِنَ لِي ، وَقالَ : (( لاَ تَنْسَنا يَا أُخَيَّ مِنْ دُعَائِكَ )) فَقَالَ كَلِمَةً مَا يَسُرُّنِي أنَّ لِي بِهَا الدُّنْيَا وفي رواية : وَقالَ : (( أشْرِكْنَا يَا أُخَيَّ في دُعَائِكَ )) . حديث صحيح رواه أَبُو داود والترمذي، وَقالَ: (( حديث حسن صحيح )) .
Ömer b. el-Hattâb radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Umre için Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'den izin istedim. Bana izin verdi ve: “Ey kardeşim, duanda bizi unutma” buyurdu. Öyle bir söz söyledi ki, onun karşılığında dünyanın benim olması beni o kadar sevindirmezdi. Bir rivayette ise: “Ey kardeşim, duana bizi de ortak et” buyurdu. Sahih bir hadistir; Ebû Dâvûd ve Tirmizî rivayet etmiş, [Tirmizî]: “Hasen sahih bir hadistir” demiştir.