375. Hadis
وعن أنسٍ رضي الله عنه ، عن النَّبيّ صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( ثَلاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ بِهِنَّ حَلاوَةَ الإيمانِ : أنْ يَكُونَ اللهُ وَرَسُولُهُ أحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سَوَاهُمَا ، وَأنْ يُحِبّ المَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إلاَّ للهِ ، وَأَنْ يَكْرَهَ أنْ يَعُودَ في الكُفْرِ بَعْدَ أنْ أنْقَذَهُ الله مِنْهُ ، كَمَا يَكْرَهُ أنْ يُقْذَفَ في النَّارِ )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ .
Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Üç haslet vardır ki bunlar kimde bulunursa o kimse bunlarla imanın tadını alır: Allah ve Resûlü'nün kendisine ikisi dışındaki her şeyden daha sevimli olması, bir kimseyi yalnız Allah için sevmesi ve Allah kendisini küfürden kurtardıktan sonra tekrar küfre dönmekten ateşe atılmaktan hoşlanmadığı gibi hoşlanmaması.” Müttefekun aleyh.
376. Hadis
وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، عن النَّبيّ صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللهُ في ظِلِّهِ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إلاَّ ظِلُّهُ : إمَامٌ عَادِلٌ ، وَشَابٌّ نَشَأ في عِبَادَةِ الله عز وجل ، وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مُعَلَّقٌ بِالمَسَاجِدِ ، وَرَجُلاَنِ تَحَابّا في اللهِ اجْتَمَعَا عَلَيهِ وتَفَرَّقَا عَلَيهِ ، وَرَجُلٌ دَعَتْهُ امْرَأةٌ ذَاتُ حُسْنٍ وَجَمَالٍ ، فَقَالَ : إنِّي أخَافُ الله ، وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ ، فَأخْفَاهَا حَتَّى لاَ تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ ، وَرَجُلٌ ذَكَرَ الله خَالِياً فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ .
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Yedi sınıf insan vardır ki Allah onları kendi gölgesinden başka gölge olmayan günde gölgesinde gölgelendirir: Adaletli devlet başkanı, Allah azze ve celle'ye ibadet içinde yetişen genç, kalbi mescidlere bağlı olan adam, Allah için birbirini seven, bu sevgi üzerine bir araya gelip bu sevgi üzerine ayrılan iki adam, soy sop ve güzellik sahibi bir kadının kendisini çağırması üzerine ‘Ben Allah'tan korkarım’ diyen adam, sağ elinin verdiğini sol eli bilmeyecek kadar gizleyerek sadaka veren adam ve tenhada Allah'ı anıp da gözleri yaşla dolan adam.” Müttefekun aleyh.
377. Hadis
وعنه ، قَالَ : قَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( إنّ الله تَعَالَى يقول يَوْمَ القِيَامَةِ : أيْنَ المُتَحَابُّونَ بِجَلالِي ؟ اليَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لاَ ظِلَّ إلاَّ ظِلِّي )) رواه مسلم .
Yine ondan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah Teâlâ kıyamet günü şöyle buyurur: ‘Benim celâlim için birbirini sevenler nerede? Gölgemden başka gölge olmayan bu günde onları kendi gölgemde gölgelendireceğim.’” Müslim rivayet etmiştir.
378. Hadis
وعنه ، قَالَ : قَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( والَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ ، لا تَدْخُلُوا الجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا ، وَلا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا ، أوَلاَ أدُلُّكُمْ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَحَابَبْتُمْ ؟ أفْشُوا السَّلامَ بينكم )) رواه مسلم .
Yine ondan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Canım elinde olan Allah'a yemin ederim ki iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olmazsınız. Yaptığınız takdirde birbirinizi seveceğiniz bir şeyi size göstereyim mi? Aranızda selâmı yayın.” Müslim rivayet etmiştir.
379. Hadis
وعنه ، عن النَّبيّ صلى الله عليه وسلم : (( أنَّ رَجُلاً زَارَ أخاً لَهُ في قَرْيَةٍ أخْرَى ، فَأرصَدَ اللهُ لَهُ عَلَى مَدْرَجَتِهِ مَلَكاً … )) وذكر الحديث إِلَى قوله : (( إنَّ الله قَدْ أحبَّكَ كَمَا أحْبَبْتَهُ فِيهِ )) رواه مسلم ، وقد سبق بالباب قبله .
Yine ondan, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildiğine göre: “Bir adam başka bir köydeki din kardeşini ziyaret etmek üzere yola çıktı. Allah Teâlâ da onun yoluna bir melek görevlendirdi…” Râvi hadisi şu söze kadar zikretti: “Sen onu Allah için nasıl sevdiysen, Allah da seni öyle sevmiştir.” Müslim rivayet etmiştir. Bu hadis bir önceki bâbda geçmişti.
380. Hadis
وعن البرَاءِ بن عازب رضي الله عنهما ، عن النَّبيّ صلى الله عليه وسلم أنَّهُ قَالَ في الأنصار : (( لاَ يُحِبُّهُمْ إلاَّ مُؤمِنٌ ، وَلاَ يُبْغِضُهُمْ إلاَّ مُنَافِقٌ ، مَنْ أحَبَّهُمْ أَحَبَّهُ الله ، وَمَنْ أبْغَضَهُمْ أبْغَضَهُ الله )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ .
Berâ b. Âzib radıyallâhu anhümâ'dan, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildiğine göre Ensâr hakkında şöyle buyurdu: “Onları ancak mü'min olan sever ve onlara ancak münafık olan buğzeder. Kim onları severse Allah da onu sever; kim onlara buğzederse Allah da ona buğzeder.” Müttefekun aleyh.
381. Hadis
وعن معاذ رضي الله عنه ، قَالَ : سَمِعْتُ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، يقول : (( قَالَ الله عز وجل : المُتَحَابُّونَ في جَلالِي ، لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاءُ )) . رواه الترمذي ، وَقالَ : (( حديث حسن صحيح )) .
Muâz radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle derken işittim: “Allah azze ve celle şöyle buyurdu: ‘Benim celâlim için birbirini sevenler var ya, onlar için nebîlerin ve şehidlerin gıpta edeceği nurdan minberler vardır.’” Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen sahih bir hadistir” demiştir.
382. Hadis
وعن أَبي إدريس الخولاني رحمه الله ، قَالَ : دخَلْتُ مَسْجِدَ دِمَشْقَ ، فَإذَا فَتَىً بَرَّاق الثَّنَايَا وَإِذَا النَّاسُ مَعَهُ ، فَإِذَا اخْتَلَفُوا في شَيْءٍ ، أَسْنَدُوهُ إِلَيْه ، وَصَدَرُوا عَنْ رَأيِهِ ، فَسَأَلْتُ عَنْهُ ، فَقيلَ : هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَل رضي الله عنه . فَلَمَّا كَانَ مِنَ الغَدِ ، هَجَّرْتُ ، فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي بالتَّهْجِيرِ ، ووَجَدْتُهُ يُصَلِّي ، فانْتَظَرتُهُ حَتَّى قَضَى صَلاتَهُ ، ثُمَّ جِئْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ ، فَسَلَّمْتُ عَلَيهِ ، ثُمَّ قُلْتُ : وَاللهِ إنّي لأَحِبُّكَ لِله ، فَقَالَ : آلله ؟ فَقُلْتُ : اللهِ ، فَقَالَ : آللهِ ؟ فَقُلْتُ : اللهِ ، فَأخَذَنِي بِحَبْوَةِ رِدَائِي ، فجبذني إِلَيْهِ ، فَقَالَ : أبْشِرْ ! فإنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم ، يقول : (( قَالَ الله تَعَالَى : وَجَبَتْ مَحَبَّتي لِلْمُتَحابين فيَّ ، وَالمُتَجَالِسينَ فيَّ ، وَالمُتَزَاوِرِينَ فيَّ ، وَالمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ )) حديث صحيح رواه مالك في الموطأ بإسناده الصحيح . قوله : (( هَجَّرْتُ )) أيْ بَكَّرْتُ ، وَهُوَ بتشديد الجيم قوله : (( آلله فَقُلْت : الله )) الأول بهمزة ممدودة للاستفهام ، والثاني بلا مد .
Ebû İdrîs el-Havlânî rahimehullâh'tan rivayet edildi; dedi ki: Dımaşk Mescidi'ne girdim. Bir de baktım ki ön dişleri parıldayan bir genç var ve insanlar da onun etrafında toplanmışlar. Bir konuda ihtilafa düştüklerinde meseleyi ona götürüyorlar ve onun görüşüne göre hareket ediyorlardı. Onun kim olduğunu sordum; “Bu, Muâz b. Cebel radıyallâhu anh'dir” denildi. Ertesi gün olunca mescide erken gittim; fakat onun benden daha erken gelmiş olduğunu ve namaz kıldığını gördüm. Namazını bitirinceye kadar onu bekledim, sonra ön tarafından yanına vardım, kendisine selâm verdim ve: “Vallahi ben seni Allah için seviyorum” dedim. O: “Allah için mi?” dedi. Ben: “Allah için” dedim. O tekrar: “Allah için mi?” dedi. Ben de: “Allah için” dedim. Bunun üzerine ridâmın (üst örtüsünün) yakasından tutup beni kendine doğru çekti ve şöyle dedi: “Müjdeler olsun sana! Zira ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle derken işittim: “Allah Teâlâ şöyle buyurdu: ‘Benim uğrumda birbirini sevenlere, benim uğrumda bir araya gelip oturanlara, benim uğrumda birbirini ziyaret edenlere ve benim uğrumda birbirine mal harcayanlara sevgim vacip olmuştur.’”” Sahih bir hadistir; Mâlik, Muvatta'da sahih isnadıyla rivayet etmiştir. Râvinin heccertü (هَجَّرْتُ) sözü “erken gittim” demektir ve cîm harfinin şeddesiyledir. Âllâhi fe-kultü Allâhi (آلله فَقُلْت : الله) sözüne gelince; birincisi soru için olan uzatmalı hemze iledir, ikincisi ise uzatmasızdır.
383. Hadis
وعن أَبي كَرِيمَةَ المقداد بن معد يكرب رضي الله عنه ، عن النَّبيّ صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( إِذَا أَحَبَّ الرَّجُلُ أخَاهُ ، فَليُخْبِرْهُ أَنَّهُ يُحِبُّهُ )) رواه أَبُو داود والترمذي ، وَقالَ : (( حديث صحيح )) .
Ebû Kerîme el-Mikdâd b. Ma'dîkerib radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bir kimse din kardeşini sevdiği zaman, onu sevdiğini kendisine bildirsin.” Ebû Dâvûd ve Tirmizî rivayet etmiş, Tirmizî “Sahih bir hadistir” demiştir.
384. Hadis
وعن معاذ رضي الله عنه : أن رَسُول الله صلى الله عليه وسلم أخذ بيدهِ ، وَقالَ : (( يَا مُعَاذُ ، وَاللهِ ، إنِّي لأُحِبُّكَ ، ثُمَّ أُوصِيكَ يَا مُعَاذُ لاَ تَدَعَنَّ في دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ تَقُولُ : اللَّهُمَّ أعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ ، وَشُكْرِكَ ، وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ )) حديث صحيح ، رواه أَبُو داود والنسائي بإسناد صحيح .
Muâz radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onun elinden tuttu ve şöyle buyurdu: “Ey Muâz! Vallahi ben seni seviyorum. Sonra sana tavsiye ediyorum ey Muâz; her namazın ardından: ‘Allah'ım! Seni zikretmek, sana şükretmek ve sana güzelce ibadet etmek için bana yardım et’ demeyi sakın bırakma.” Sahih bir hadistir; Ebû Dâvûd ve Nesâî sahih bir isnadla rivayet etmişlerdir.
385. Hadis
وعن أنس رضي الله عنه : أنَّ رَجُلاً كَانَ عِنْدَ النَّبيِّ ، صلى الله عليه وسلم ، فَمَرَّ رَجُلٌ بِهِ ، فَقَالَ : يَا رَسُول الله ، أنِّي لأُحِبُّ هَذَا ، فَقَالَ لَهُ النَّبيّ صلى الله عليه وسلم : (( أأعْلَمْتَهُ ؟ )) قَالَ : لا . قَالَ : (( أعْلِمْهُ )) فَلَحِقَهُ ، فَقَالَ : إنِّي أُحِبُّكَ في الله ، فَقَالَ : أَحَبَّكَ الَّذِي أحْبَبْتَنِي لَهُ . رواه أَبُو داود بإسناد صحيح .
Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre: Bir adam Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanındaydı. Derken yanından bir başka adam geçti. [Yanındaki adam]: ‘Ey Allah'ın Resûlü! Ben bu adamı gerçekten seviyorum’ dedi. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ona: “Bunu kendisine bildirdin mi?” buyurdu. Adam: ‘Hayır’ dedi. [Peygamber]: “Ona bildir” buyurdu. Bunun üzerine adam onun peşinden yetişti ve: ‘Ben seni Allah için seviyorum’ dedi. Öteki de: ‘Beni uğrunda sevdiğin [Allah] da seni sevsin’ karşılığını verdi. Ebû Dâvûd sahih bir isnadla rivayet etmiştir.