433. Hadis
وعن ابن عمر رضي الله عنهما ، قَالَ : سَمِعْتُ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم ، يقول : (( يُدْنَى المُؤْمِنُ يَوْمَ القِيَامَة مِنْ رَبِّهِ حَتَّى يَضَعَ كَنَفَهُ عَلَيهِ ، فَيُقَرِّرُهُ بذُنُوبِهِ ، فيقولُ : أتعرِفُ ذَنْبَ كَذَا ؟ أتَعرفُ ذَنْبَ كَذَا ؟ فيقول : رَبِّ أعْرِفُ ، قَالَ : فَإنِّي قَدْ سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ في الدُّنْيا ، وَأنَا أغْفِرُهَا لَكَ اليَومَ ، فَيُعْطَى صَحيفَةَ حَسَنَاتِهِ )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . (( كَنَفَهُ )) : سَتْرُهُ وَرَحْمَتُهُ .
İbn Ömer radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle derken işittim: “Kıyamet günü mü'min Rabbine yaklaştırılır; nihayet Rabbi onun üzerine rahmet örtüsünü koyar ve günahlarını kendisine ikrar ettirir. Ona: ‘Şu günahı biliyor musun? Şu günahı biliyor musun?’ buyurur. O da: ‘Rabbim, biliyorum’ der. Bunun üzerine Rabbi: ‘Ben dünyada iken onları senin üzerinde örtmüştüm, bugün de onları senin için bağışlıyorum’ buyurur ve kendisine iyiliklerinin yazılı olduğu amel defteri verilir.” Müttefekun aleyh. Kenefehû (كَنَفَهُ) “O'nun örtüsü ve rahmeti” demektir.