464. Hadis
وعن أَبي ذر رضي الله عنه ، قَالَ : كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبي صلى الله عليه وسلم في حَرَّةٍ بِالمَدِينَةِ ، فَاسْتَقْبَلَنَا أُحُدٌ ، فقال : (( يَا أَبَا ذَرٍّ )) قلت : لَبَّيْكَ يَا رسولَ الله . فقال : (( مَا يَسُرُّنِي أنَّ عِنْدِي مِثْلَ أُحُدٍ هَذَا ذَهَباً تَمْضي عَلَيَّ ثَلاَثَةُ أيّامٍ وَعِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ ، إِلاَّ شَيْءٌ أرْصُدُهُ لِدَيْنٍ ، إِلاَّ أنْ أقُولَ بِهِ في عِبَادِ الله هكذا وَهَكَذَا وَهكَذَا )) عن يَمِينِهِ وعن شِمَالِهِ وَمِنْ خَلْفِهِ ، ثُمَّ سَارَ ، فقال : (( إنَّ الأَكْثَرينَ هُمُ الأَقَلُّونَ يَوْمَ القِيَامَةِ إِلاَّ مَنْ قَالَ بالمَالِ هكَذَا وَهكَذَا وَهكَذَا )) عن يمينِهِ وعن شِمَالِهِ وِمنْ خَلْفِهِ (( وَقَلِيلٌ مَاهُمُ )) . ثُمَّ قَالَ لي : (( مَكَانَكَ لاَ تَبْرَحْ حَتَّى آتِيكَ )) ثُمَّ انْطَلَقَ في سَوادِ اللَّيْلِ حَتَّى تَوَارَى ، فَسَمِعْتُ صَوتاً ، قَدِ ارْتَفَع ، فَتَخَوَّفْتُ أنْ يَكُونَ أحَدٌ عَرَضَ للنَّبيِّ صلى الله عليه وسلم ، فَأرَدْتُ أنْ آتِيهِ فَذَكَرتُ قَوْله : (( لا تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ )) فلم أبْرَحْ حَتَّى أتَاني ، فَقُلْتُ : لَقَدْ سَمِعْتُ صَوتاً تَخَوَّفْتُ مِنْهُ ، فَذَكَرْتُ لَهُ ، فقال : (( وَهَلْ سَمِعْتَهُ ؟ )) قلت : نَعَمْ ، قَالَ : (( ذَاكَ جِبريلُ أتَانِي . فقال : مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لاَ يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئاً دَخَلَ الْجَنَّةَ )) ، قلت : وَإنْ زَنَى وَإنْ سَرَقَ ؟ قَالَ : (( وَإنْ زَنَى وَإنْ سَرَقَ )) متفقٌ عَلَيْهِ ، وهذا لفظ البخاري .
Ebû Zer radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte Medine'deki taşlık bir arazide yürüyordum, karşımıza Uhud çıktı. “Yâ Ebâ Zer!” buyurdu. ‘Buyur yâ Resûlallah!’ dedim. Şöyle buyurdu: “Şu Uhud Dağı kadar altınım olup da borç için ayıracağım miktar dışında, Allah'ın kullarına şöyle, şöyle ve şöyle —sağına, soluna ve arkasına işaret ederek— dağıtmam hariç, üzerinden üç gün geçtiği hâlde yanımda ondan tek bir dinar kalması beni sevindirmez.” Sonra biraz yürüdü ve şöyle buyurdu: “Şüphesiz dünyada malı çok olanlar, kıyamet günü sevabı az olanlardır; ancak malı şöyle, şöyle ve şöyle —sağına, soluna ve arkasına işaret ederek— dağıtanlar müstesna. Onlar da ne kadar azdır!” Sonra bana: “Olduğun yerde kal, ben sana gelinceye kadar buradan ayrılma” buyurdu. Ardından gecenin karanlığında yürüdü ve gözden kayboldu. Derken yüksek bir ses işittim; Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in önüne birinin çıkmış olmasından korktum. Yanına gitmek istedim, fakat “Ben sana gelinceye kadar buradan ayrılma” sözünü hatırladım ve o yanıma gelinceye kadar yerimden ayrılmadım. Geldiğinde: ‘Beni korkutan bir ses işittim’ dedim ve durumu kendisine anlattım. “Sen onu işittin mi?” buyurdu. ‘Evet’ dedim. “O Cebrâil'di, yanıma geldi ve: ‘Ümmetinden Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmadan ölen kimse cennete girer’ dedi” buyurdu. Ben: ‘Zina etse ve hırsızlık yapsa da mı?’ dedim. “Zina etse ve hırsızlık yapsa da” buyurdu. Müttefekun aleyh; bu lafız Buhârî'nindir.