566. Hadis
وعن سهل بن سعدٍ رضي الله عنه : أنَّ أمْرَأةً جَاءَتْ إِلَى رسول الله صلى الله عليه وسلم بِبُرْدَةٍ مَنْسُوجَةٍ ، فَقَالَتْ : نَسَجْتُها بِيَدَيَّ لأَكْسُوكَهَا ، فَأَخَذَهَا النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم مُحْتَاجاً إِلَيْهَا ، فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَإنَّهَا إزَارُهُ ، فَقَالَ فُلانٌ : اكْسُنِيهَا مَا أحْسَنَهَا ! فَقَالَ : (( نَعَمْ )) فَجَلَسَ النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم في المَجْلِسُ ، ثُمَّ رَجَعَ فَطَواهَا ، ثُمَّ أرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ : فَقَالَ لَهُ الْقَومُ : مَا أحْسَنْتَ ! لَبِسَهَا النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم مُحتَاجَاً إِلَيْهَا ، ثُمَّ سَألْتَهُ وَعَلِمْتَ أنَّهُ لا يَرُدُّ سَائِلاً ، فَقَالَ : إنّي وَاللهِ مَا سَألْتُهُ لألْبِسَهَا ، إنَّمَا سَألْتُهُ لِتَكُونَ كَفنِي . قَالَ سَهْلٌ : فَكَانَتْ كَفَنَهُ . رواه البخاري .
Sehl b. Sa'd radıyallâhu anh'den rivayet edildi ki: Bir kadın Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e dokunmuş bir bürde (örtü) getirdi ve: ‘Sana giydirmek için bunu kendi ellerimle dokudum’ dedi. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ona muhtaç bir hâlde onu aldı ve onu izâr (belden aşağı sarılan örtü) olarak kuşanmış vaziyette yanımıza çıktı. Derken filan kişi: ‘Bunu bana giydir, ne kadar da güzelmiş!’ dedi. [Peygamber]: “Olur” buyurdu. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem mecliste bir süre oturdu, sonra evine döndü, onu katladı ve o adama gönderdi. Bunun üzerine oradakiler adama: ‘İyi etmedin! Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ona muhtaç olduğu için giymişti; sen ise kendisinin hiçbir isteyeni geri çevirmediğini bildiğin hâlde onu istedin’ dediler. Adam şöyle dedi: ‘Vallahi ben onu giymek için istemedim; kefenim olsun diye istedim.’ Sehl dedi ki: ‘Gerçekten de o bürde onun kefeni oldu.’ Buhârî rivayet etmiştir.