Binûn

78. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

78. Hadis

الخامس : عن جابر رضي الله عنه : أَنَّهُ غَزَا مَعَ النبي صلى الله عليه وسلم قِبلَ نَجْدٍ ، فَلَمَّا قَفَلَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم قَفَلَ معَهُمْ ، فَأَدْرَكَتْهُمُ القَائِلَةُ في وَادٍ كثير العِضَاه ، فَنَزَلَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم وَتَفَرَّقَ النَّاسُ يَسْتَظِلُّونَ بالشَّجَرِ ، وَنَزَلَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم تَحتَ سَمُرَة فَعَلَّقَ بِهَا سَيفَهُ وَنِمْنَا نَوْمَةً ، فَإِذَا رسولُ الله صلى الله عليه وسلم يَدْعونَا وَإِذَا عِنْدَهُ أعْرَابِيٌّ ، فَقَالَ : (( إنَّ هَذَا اخْتَرَطَ عَلَيَّ سَيفِي وَأنَا نَائمٌ فَاسْتَيقَظْتُ وَهُوَ في يَدِهِ صَلتاً ، قَالَ : مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي ؟ قُلْتُ : الله - ثلاثاً- )) وَلَمْ يُعاقِبْهُ وَجَلَسَ . مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . وفي رواية قَالَ جَابرٌ : كُنَّا مَعَ رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم بذَاتِ الرِّقَاعِ ، فَإِذَا أَتَيْنَا عَلَى شَجَرَةٍ ظَلِيلَةٍ تَرَكْنَاهَا لرسول الله صلى الله عليه وسلم ، فجاء رَجُلٌ مِنَ المُشْركينَ وَسَيفُ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم معَلَّقٌ بالشَّجَرَةِ فَاخْتَرطَهُ ، فَقَالَ : تَخَافُنِي ؟ قَالَ : (( لاَ )) فَقَالَ : فَمَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي ؟ قَالَ : (( الله )) . وفي رواية أبي بكر الإسماعيلي في " صحيحه " ، قَالَ : مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي ؟ قَالَ : (( اللهُ )) . قَالَ : فَسَقَطَ السيفُ مِنْ يَدهِ ، فَأخَذَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم السَّيْفَ ، فَقَالَ : (( مَنْ يَمْنَعُكَ مني ؟ )) . فَقَالَ : كُنْ خَيرَ آخِذٍ . فَقَالَ : (( تَشْهَدُ أنْ لا إلهَ إلاَّ الله وَأَنِّي رَسُول الله ؟ )) قَالَ : لاَ ، وَلَكنِّي أُعَاهِدُكَ أنْ لا أُقَاتِلَكَ ، وَلاَ أَكُونَ مَعَ قَومٍ يُقَاتِلُونَكَ ، فَخَلَّى سَبيلَهُ ، فَأَتَى أصْحَابَهُ ، فَقَالَ : جئتُكُمْ مِنْ عنْد خَيْرِ النَّاسِ . قَولُهُ : (( قَفَلَ )) أي رجع ، وَ(( الْعِضَاهُ )) الشجر الَّذِي لَهُ شوك، و(( السَّمُرَةُ )) بفتح السين وضم الميم : الشَّجَرَةُ مِنَ الطَّلْح ، وهيَ العِظَامُ مِنْ شَجَرِ العِضَاهِ ، وَ(( اخْتَرَطَ السَّيْف )) أي سلّه وَهُوَ في يدهِ . (( صَلْتاً )) أي مسلولاً ، وَهُوَ بفتحِ الصادِ وضَمِّها .

Beşincisi: Câbir radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Kendisi Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte Necid tarafına gazveye çıkmıştı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem dönünce o da onlarla birlikte döndü. Dikenli ağaçları çok olan bir vadide öğle sıcağı ve kaylûle vakti onlara erişti. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem konakladı; insanlar da ağaçların altında gölgelenmek üzere dağıldılar. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir semüre ağacının altına indi, kılıcını ağaca astı. Biz de bir süre uyuduk. Bir de baktık ki Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bizi çağırıyor ve yanında bir bedevî var. Şöyle buyurdu: “Ben uyurken bu adam kılıcımı bana karşı çekti. Uyandığımda kılıç kınından sıyrılmış halde elindeydi. Bana ‘Seni benden kim koruyacak?’ dedi. Ben de üç kez ‘Allah’ dedim.” [Resûlullah] onu cezalandırmadı ve oturdu. Müttefekun aleyh. Bir başka rivayette Câbir şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte Zâtü'r-Rikâ'da idik. Gölgeli bir ağaca rastladığımızda onu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e bırakırdık. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in kılıcı ağaca asılı iken müşriklerden bir adam geldi ve onu kınından çekti. Sonra “Benden korkuyor musun?” dedi. [Resûlullah] “Hayır” buyurdu. Adam “Peki seni benden kim koruyacak?” dedi. “Allah” buyurdu. Ebû Bekir el-İsmâîlî'nin Sahîh'indeki rivayette ise şöyle dedi: Adam “Seni benden kim koruyacak?” dedi. [Resûlullah] “Allah” buyurdu. [Râvi] dedi ki: Bunun üzerine kılıç adamın elinden düştü. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem kılıcı aldı ve “Seni benden kim koruyacak?” buyurdu. Adam “Sen yakalayanların en hayırlısı ol” dedi. [Resûlullah] “Allah'tan başka ilâh olmadığına ve benim Allah'ın Resûlü olduğuma şahitlik eder misin?” buyurdu. Adam “Hayır, fakat seninle savaşmayacağıma ve seninle savaşan bir toplulukla beraber olmayacağıma dair sana söz veriyorum” dedi. Bunun üzerine [Resûlullah] onu serbest bıraktı. Adam arkadaşlarının yanına geldi ve “Size insanların en hayırlısının yanından geldim” dedi. Hadiste geçen kafele (قَفَلَ) “döndü” demektir. el-İdâh (الْعِضَاهُ) dikenli ağaçtır. Sin'in fethası ve mim'in zammesiyle es-semüretü (السَّمُرَةُ), talh cinsinden bir ağaç olup ıdâh ağaçlarının büyüklerindendir. İhterata's-seyfe (اخْتَرَطَ السَّيْف) “kılıcı kınından çekip elinde tuttu” demektir. Salten (صَلْتاً) “kınından sıyrılmış halde” demektir; sad harfinin fethası ve zammesiyle okunur.