630. Hadis
وعن جابر رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( إنَّ مِنْ أحَبِّكُمْ إليَّ ، وَأقْرَبِكُمْ مِنِّي مَجْلِساً يَوْمَ القِيَامَةِ ، أحَاسِنَكُم أخْلاَقاً ، وَإنَّ أبْغَضَكُمْ إلَيَّ وَأبْعَدَكُمْ مِنِّي يَوْمَ القِيَامَةِ ، الثَّرْثَارُونَ وَالمُتَشَدِّقُونَ وَالمُتَفَيْهقُونَ )) قالوا : يَا رسول الله ، قَدْ عَلِمْنَا (( الثَّرْثَارُونَ وَالمُتَشَدِّقُونَ )) ، فمَا المُتَفَيْهقُونَ ؟ قَالَ : (( المُتَكَبِّرُونَ )) رواه الترمذي ، وقال : (( حديث حسن )) . (( الثَّرْثَارُ )) : هُوَ كَثِيرُ الكَلاَمِ تَكَلُّفاً . وَ(( المُتَشَدِّقُ )) : المُتَطَاوِلُ عَلَى النَّاسِ بِكَلاَمِهِ ، وَيَتَكَلَّمُ بِمَلءِ فِيهِ تَفَاصُحاً وَتَعْظِيماً لِكَلامِهِ ، وَ(( المُتَفَيْهِقُ )) : أصلُهُ مِنَ الفَهْقِ وَهُوَ الامْتِلاَءُ ، وَهُوَ الَّذِي يَمْلأُ فَمَهُ بِالكَلاَمِ وَيَتَوَسَّعُ فِيهِ ، ويُغْرِبُ بِهِ تَكَبُّراً وَارْتِفَاعاً ، وَإظْهَاراً للفَضيلَةِ عَلَى غَيْرِهِ . وروى الترمذي عن عبد الله بن المباركِ رحِمه الله في تفسير حُسْنِ الخُلُقِ ، قَالَ : (( هُوَ طَلاَقَةُ الوَجه ، وَبَذْلُ المَعروف ، وَكَفُّ الأذَى )) .
Câbir radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz içinizde bana en sevimli olanlarınız ve kıyamet günü meclis bakımından bana en yakın bulunacaklarınız, ahlâkça en güzel olanlarınızdır. İçinizde bana en sevimsiz olanlarınız ve kıyamet günü benden en uzak bulunacaklarınız ise gevezeler (sersârûn), avurtlarını şişirerek konuşanlar (müteşeddikûn) ve mütefeyhikûn olanlardır.” Dediler ki: Yâ Resûlallah! Gevezeler ile avurtlarını şişirerek konuşanların kimler olduğunu biliyoruz; peki mütefeyhikûn kimlerdir? “Kibirlenenlerdir” buyurdu. Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen bir hadistir” demiştir. es-Sersâr (الثَّرْثَارُ): “Zorlama ile çok konuşan kimse” demektir. el-Müteşeddik (المُتَشَدِّقُ): “Sözüyle insanlara tepeden bakan, düzgün konuştuğunu göstermek ve sözünü büyütmek için ağzını doldura doldura konuşan kimse”dir. el-Mütefeyhik (المُتَفَيْهِقُ): Aslı “dolmak” anlamındaki el-fehk (الفَهْق) kelimesinden gelir; “kibirlenerek, kendisini yüksek görerek ve başkalarına üstünlük taslayarak ağzını sözle dolduran, sözü uzatıp yayan ve garip kelimeler seçerek konuşan kimse” demektir. Tirmizî, Abdullah b. el-Mübârek rahimehullâh'tan güzel ahlâkın tefsiri hakkında şöyle dediğini rivayet etmiştir: “O, güler yüzlülük, iyilik yapmak ve eziyet vermekten geri durmaktır.”