687. Hadis
وعن ثَابِتٍ ، عن أنس رضي الله عنه ، قَالَ : أتَى عَلَيَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم وَأنَا ألْعَبُ مَعَ الغِلْمَانِ ، فَسَلمَ عَلَيْنَا ، فَبَعَثَني إِلَى حاجَةٍ ، فَأبْطَأتُ عَلَى أُمِّي . فَلَمَّا جِئْتُ ، قالت : مَا حَبَسَكَ ؟ فقلتُ : بَعَثَني رسولُ الله صلى الله عليه وسلم لِحَاجَةٍ ، قالت : مَا حَاجَتُهُ ؟ قُلْتُ : إنَّهاَ سرٌّ . قالت : لا تُخْبِرَنَّ بِسرِّ رسول الله صلى الله عليه وسلم أحَداً ، قَالَ أنَسٌ : وَاللهِ لَوْ حَدَّثْتُ بِهِ أحَداً لَحَدَّثْتُكَ بِهِ يَا ثَابِتُ . رواه مسلم وروى البخاري بعضه مختصراً .
Sâbit'ten; Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Ben çocuklarla oynarken Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem yanıma geldi, bize selam verdi ve beni bir iş için gönderdi. Bu yüzden anneme geciktim. Geldiğimde: “Seni ne alıkoydu?” dedi. “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem beni bir iş için gönderdi” dedim. “İşi neydi?” diye sordu. “O bir sırdır” dedim. Bunun üzerine: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in sırrını sakın kimseye söyleme” dedi. Enes dedi ki: “Vallahi onu bir kimseye anlatacak olsaydım, sana anlatırdım ey Sâbit!” Müslim rivayet etmiştir; Buhârî de bir kısmını muhtasar olarak rivayet etmiştir.