Binûn

Sırrı Koruma Bâbı

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

684. Hadis

وعن أَبي سعيد الخدري رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رسول الله صلى الله عليه وسلم : (( إنَّ مِنْ أشَرِّ النَّاسِ عِنْدَ اللهِ مَنْزِلَةً يَوْمَ القِيَامَةِ الرَّجُلَ يُفْضِي إِلَى الْمَرْأةِ وتُفْضِي إِلَيْهِ ، ثُمَّ يَنْشُرُ سِرَّهَا )) رواه مسلم .

Ebû Saîd el-Hudrî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kıyamet gününde Allah katında mevkii en kötü olan insanlardan biri, karısıyla baş başa kalıp birlikte olan, kadının da kendisiyle baş başa kalıp birlikte olduğu, sonra da onun sırrını yayan kimsedir.” Müslim rivayet etmiştir.

685. Hadis

وعن عبدِ الله بن عمر رضي الله عنهما : أنَّ عمرَ رضي الله عنه حِيْنَ تأيَّمَتْ بِنْتُهُ حَفْصَةُ ، قَالَ : لَقِيتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفّانَ رضي الله عنه ، فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ ، فَقُلْتُ : إنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ بِنْتَ عُمَرَ ؟ قَالَ : سأنْظُرُ فِي أمْرِي . فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ ثُمَّ لَقِيَنِي ، فَقَالَ : قَدْ بَدَا لِي أنْ لاَ أتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا . فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ رضي الله عنه ، فقلتُ : إنْ شِئْتَ أنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ بنْتَ عُمَرَ ، فَصَمتَ أَبُو بَكْرٍ رضي الله عنه ، فَلَمْ يَرْجِعْ إلَيَّ شَيْئاً ! فَكُنْتُ عَلَيْهِ أوْجَدَ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ ، فَلَبِثَ لَيَالِيَ ثُمَّ خَطَبَهَا النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم ، فَأنْكَحْتُهَا إيَّاهُ . فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ ، فَقَالَ : لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَيَّ حِيْنَ عَرَضْتَ عَلَيَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئاً ؟ فقلتُ : نَعَمْ ، قَالَ : فَإنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أنْ أرْجِعَ إِلَيْك فِيمَا عَرَضْتَ عَلَيَّ إِلاَّ أنِّي كُنْتُ عَلِمْتُ أنَّ النبيَّ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَهَا ، فَلَمْ أكُنْ لأُفْشِيَ سِرَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، وَلَوْ تَرَكَهَا النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم لَقَبِلْتُهَا . رواه البخاري . (( تَأَيَّمَتْ )) أيْ : صَارَتْ بِلاَ زَوْجٍ ، وَكَانَ زَوْجُهَا تُوُفِّيَ رضي الله عنه . (( وَجَدْتَ )) : غَضِبْتَ .

Abdullah b. Ömer radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildiğine göre, Ömer radıyallâhu anh kızı Hafsa dul kaldığında şöyle dedi: Osman b. Affân radıyallâhu anh ile karşılaştım ve ona Hafsa'yı teklif ederek: “İstersen Ömer'in kızı Hafsa'yı sana nikâhlayayım?” dedim. “İşim üzerinde bir düşüneyim” dedi. Birkaç gece bekledim, sonra benimle karşılaştı ve: “Şu günlerde evlenmemek bana uygun göründü” dedi. Bunun üzerine Ebû Bekir radıyallâhu anh ile karşılaştım ve: “İstersen Ömer'in kızı Hafsa'yı sana nikâhlayayım” dedim. Ebû Bekir radıyallâhu anh sustu, bana hiçbir cevap dönmedi! Ona Osman'a olduğumdan daha çok gücendim. Birkaç gece geçti, sonra Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem [Hafsa'ya] talip oldu, ben de onu kendisine nikâhladım. Daha sonra Ebû Bekir benimle karşılaştı ve: “Bana Hafsa'yı teklif ettiğinde sana hiçbir cevap dönmediğim için herhâlde bana gücendin?” dedi. Ben de: “Evet” dedim. Şöyle dedi: “Bana teklif ettiğin konuda sana cevap dönmemi engelleyen tek şey, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in ondan söz ettiğini bilmemdi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in sırrını ifşa edecek değildim. Şayet Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ondan vazgeçseydi kendisini kabul ederdim.” Buhârî rivayet etmiştir. Teeyyemet (تَأَيَّمَتْ) “eşsiz kaldı” demektir; kocası radıyallâhu anh vefat etmişti. Vecedte (وَجَدْتَ) “öfkelendin, gücendin” demektir.

686. Hadis

وعن عائشة رضي الله عنها ، قالت : كُنَّ أزْوَاجُ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَهُ ، فَأقْبَلَتْ فَاطِمَةُ رضي الله عنها تَمْشِي ، مَا تُخْطِئُ مِشيتُها مِنْ مشْيَةِ رسول الله صلى الله عليه وسلم شَيْئاً ، فَلَمَّا رَآهَا رَحَّبَ بِهَا ، وقال : (( مَرْحَباً بابْنَتِي )) ، ثُمَّ أجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ ، ثُمَّ سَارَّهَا فَبَكتْ بُكَاءً شَديداً ، فَلَمَّا رَأى جَزَعَهَا ، سَارَّهَا الثَّانِيَةَ فَضَحِكَتْ ، فقلتُ لَهَا : خَصَّكِ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم مِنْ بَيْنِ نِسَائِهِ بالسِّرَارِ ، ثُمَّ أنْتِ تَبْكِينَ ! فَلَمَّا قَامَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم سَألْتُهَا : مَا قَالَ لَكِ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم ؟ قالت : مَا كُنْتُ لأُفْشِي عَلَى رسول الله صلى الله عليه وسلم سِرَّهُ ، فَلَمَّا تُوُفِّيَ رسول الله صلى الله عليه وسلم قُلْتُ : عَزَمْتُ عَلَيْكِ بِمَا لِي عَلَيْكِ مِنَ الحَقِّ ، لَمَا حَدَّثْتِنِي مَا قَالَ لَكِ رسول الله صلى الله عليه وسلم ؟ فقالتْ : أمَّا الآن فَنَعَمْ ، أمَّا حِيْنَ سَارَّنِي في المَرَّةِ الأُولَى فأخْبَرَنِي أنّ جِبْريلَ كَانَ يُعَارِضُهُ القُرآنَ في كُلِّ سَنَةٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ، وَأنَّهُ عَارَضَهُ الآنَ مَرَّتَيْنِ ، وَإنِّي لا أُرَى الأجَلَ إِلاَّ قَدِ اقْتَرَبَ ، فَاتَّقِي اللهَ وَاصْبِرِي ، فَإنَّهُ نِعْمَ السَّلَفُ أنَا لَكِ ، فَبَكَيْتُ بُكَائِي الَّذِي رَأيْتِ ، فَلَمَّا رَأى جَزَعِي سَارَّنِي الثَّانِيَةَ ، فَقَالَ : (( يَا فَاطِمَةُ ، أمَا تَرْضَيْنَ أنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ المُؤُمِنِينَ ، أَوْ سَيَّدَةَ نِساءِ هذِهِ الأُمَّةِ ؟ )) فَضَحِكتُ ضَحِكِي الَّذِي رَأيْتِ . متفقٌ عَلَيْهِ ، وهذا لفظ مسلم .

Âişe radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşleri onun yanındaydı. Derken Fâtıma radıyallâhu anhâ yürüyerek çıkageldi; yürüyüşü Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in yürüyüşünden hiç şaşmıyordu. [Resûlullah] onu görünce hoş geldin dedi ve: “Kızıma merhaba” buyurdu. Sonra onu sağına ya da soluna oturttu. Ardından kulağına gizlice bir şey söyledi; bunun üzerine [Fâtıma] şiddetli bir şekilde ağladı. Onun üzüntüsünü görünce ikinci kez kulağına gizlice bir şey söyledi; bu defa güldü. Ben ona: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem hanımları arasından sır vermek için özellikle seni seçti, sonra sen ağlıyorsun!” dedim. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem kalkınca ona: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem sana ne söyledi?” diye sordum. “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in sırrını ifşa edecek değilim” dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem vefat edince: “Üzerindeki hakkım adına senden kesinlikle istiyorum, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in sana ne söylediğini bana anlatmalısın” dedim. Bunun üzerine şöyle dedi: “Şimdi olur. İlk seferde kulağıma gizlice söylediğinde bana, Cebrâil'in her yıl Kur'ân'ı kendisiyle bir veya iki kez mukabele ettiğini, şimdi ise iki kez mukabele ettiğini haber verdi ve: ‘Ecelin yaklaşmış olduğundan başka bir şey düşünmüyorum. Allah'tan kork ve sabret; çünkü ben senin için ne güzel bir önden gidenim’ buyurdu. Ben de senin gördüğün o ağlamamla ağladım. Üzüntümü görünce ikinci kez kulağıma gizlice söyledi ve: ‘Ey Fâtıma! Mü'min kadınların -veya bu ümmetin kadınlarının- hanımefendisi olmaya razı değil misin?’ buyurdu. Ben de senin gördüğün o gülmemle güldüm.” Müttefekun aleyh; bu lafız Müslim'indir.

687. Hadis

وعن ثَابِتٍ ، عن أنس رضي الله عنه ، قَالَ : أتَى عَلَيَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم وَأنَا ألْعَبُ مَعَ الغِلْمَانِ ، فَسَلمَ عَلَيْنَا ، فَبَعَثَني إِلَى حاجَةٍ ، فَأبْطَأتُ عَلَى أُمِّي . فَلَمَّا جِئْتُ ، قالت : مَا حَبَسَكَ ؟ فقلتُ : بَعَثَني رسولُ الله صلى الله عليه وسلم لِحَاجَةٍ ، قالت : مَا حَاجَتُهُ ؟ قُلْتُ : إنَّهاَ سرٌّ . قالت : لا تُخْبِرَنَّ بِسرِّ رسول الله صلى الله عليه وسلم أحَداً ، قَالَ أنَسٌ : وَاللهِ لَوْ حَدَّثْتُ بِهِ أحَداً لَحَدَّثْتُكَ بِهِ يَا ثَابِتُ . رواه مسلم وروى البخاري بعضه مختصراً .

Sâbit'ten; Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Ben çocuklarla oynarken Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem yanıma geldi, bize selam verdi ve beni bir iş için gönderdi. Bu yüzden anneme geciktim. Geldiğimde: “Seni ne alıkoydu?” dedi. “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem beni bir iş için gönderdi” dedim. “İşi neydi?” diye sordu. “O bir sırdır” dedim. Bunun üzerine: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in sırrını sakın kimseye söyleme” dedi. Enes dedi ki: “Vallahi onu bir kimseye anlatacak olsaydım, sana anlatırdım ey Sâbit!” Müslim rivayet etmiştir; Buhârî de bir kısmını muhtasar olarak rivayet etmiştir.