606. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا كَثُرَ النَّاسُ قَالَ ـ ذَكَرُوا ـ أَنْ يَعْلَمُوا وَقْتَ الصَّلاَةِ بِشَىْءٍ يَعْرِفُونَهُ، فَذَكَرُوا أَنْ يُورُوا نَارًا أَوْ يَضْرِبُوا نَاقُوسًا، فَأُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ الأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ.
Muhammed bize tahdis etti, dedi ki: Abdülvehhâb bize haber verdi, dedi ki: Hâlid el-Hazzâ’ bize haber verdi; Ebû Kılâbe’den, o da Enes b. Mâlik’ten (r.a.) [naklen] dedi ki: Müslümanların sayısı çoğalınca, namaz vaktini bilecekleri (tanıyacakları) bir işaret üzerinde konuştular. Bir ateş yakmayı veya çan çalmayı zikrettiler; nihayet Bilâl’e, ezan (lafızlarını) çift çift (şef'), kamet (lafızlarını) ise teker teker (vitr) okuması emredildi.