612. Hadis
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ، يَوْمًا فَقَالَ مِثْلَهُ إِلَى قَوْلِهِ " وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ".
Muâz b. Fadâle bize tahdis etti, dedi ki: Hişâm bize tahdis etti; Yahya’dan, o Muhammed b. İbrahim b. el-Hâris’ten [naklen], o da dedi ki: Îsâ b. Talha bana tahdis etti ki, bir gün Muâviye’den (r.a.) [ezan sesini işitince] o (ezan lafızlarının) aynısını “Eşhedü enne Muhammeden Resûlullah” sözüne kadar (tekrarladığını) işitmiştir.