616. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، وَعَبْدِ الْحَمِيدِ، صَاحِبِ الزِّيَادِيِّ وَعَاصِمٍ الأَحْوَلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ فِي يَوْمٍ رَدْغٍ، فَلَمَّا بَلَغَ الْمُؤَذِّنُ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ. فَأَمَرَهُ أَنْ يُنَادِيَ الصَّلاَةُ فِي الرِّحَالِ. فَنَظَرَ الْقَوْمُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَقَالَ فَعَلَ هَذَا مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ وَإِنَّهَا عَزْمَةٌ.
Müsedded bize tahdis etti, dedi ki: Hammâd bize tahdis etti; Eyyûb’dan, Abdülhamîd —ez-Ziyâdî’nin arkadaşı— ve Âsım el-Ahvel’den, onlar da Abdullah b. el-Hâris’ten [naklen] dedi ki: İbn Abbâs (r.a.) çamurlu (radğ) bir günde bize hutbe verdi. Müezzin “Hayye ale’s-salâh” [lafına] gelince, ona [ezan içinde]: “Namaz evlerdedir (es-salâtü fi’r-rihâl)” diye nida etmesini emretti. İnsanlar [bu duruma şaşırarak] birbirlerine bakmaya başladılar. Bunun üzerine [İbn Abbâs] dedi ki: “Bunu benden daha hayırlı olan kişi (Peygamber) yapmıştır. Şüphesiz [cemaatle namaz] kesin bir emirdir (azmet) [ancak böyle zorlu şartlarda ruhsat verilmiştir].”