626. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ بِالأُولَى مِنْ صَلاَةِ الْفَجْرِ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الْفَجْرِ بَعْدَ أَنْ يَسْتَبِينَ الْفَجْرُ، ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمُؤَذِّنُ لِلإِقَامَةِ.
Ebû’l-Yemân bize tahdis etti, dedi ki: Şuayb bize haber verdi; ez-Zührî’den [naklen], o dedi ki: Urve b. ez-Zübeyr bana haber verdi; Âişe (r.anha) şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, sabah namazının ilk (ezanı) müezzin sustuğunda, fecr (tanyeri) belirginleştikten sonra sabah namazının [farzından] önce hafifçe iki rekat namaz kılar, sonra da müezzin kamet için yanına gelinceye kadar sağ tarafı üzerine [uzanıp] yatardı.