651. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَعْظَمُ النَّاسِ أَجْرًا فِي الصَّلاَةِ أَبْعَدُهُمْ فَأَبْعَدُهُمْ مَمْشًى، وَالَّذِي يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ حَتَّى يُصَلِّيَهَا مَعَ الإِمَامِ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنَ الَّذِي يُصَلِّي ثُمَّ يَنَامُ ".
Muhammed b. el-Alâ bize tahdis etti, dedi ki: Ebû Üsâme bize tahdis etti; Büreyd b. Abdullah’tan, o Ebû Bürde’den, o da Ebû Mûsâ’dan (r.a.) [naklen] ki, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Namaz konusunda insanların sevabı en büyük olanı, [mescide] en uzak mesafeden yürüyerek gelendir. Namazı imamla birlikte kılmak için bekleyen kimsenin sevabı, [tek başına] kılıp sonra uyuyan kimseden daha büyüktür.”