665. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاشْتَدَّ وَجَعُهُ اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي فَأَذِنَّ لَهُ، فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ تَخُطُّ رِجْلاَهُ الأَرْضَ، وَكَانَ بَيْنَ الْعَبَّاسِ وَرَجُلٍ آخَرَ. قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لاِبْنِ عَبَّاسٍ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَالَ لِي وَهَلْ تَدْرِي مَنِ الرَّجُلُ الَّذِي لَمْ تُسَمِّ عَائِشَةُ قُلْتُ لاَ. قَالَ هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
İbrahim b. Mûsâ bize tahdis etti, dedi ki: Hişâm b. Yusuf bize haber verdi; Ma’mer’den, o ez-Zührî’den [naklen] dedi ki: Ubeydullah b. Abdullah bana haber verdi ve Ayşe’nin (r.anha) şöyle dediğini belirtti: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ağırlaşıp sancısı şiddetlendiğinde, benim evimde bakılmak (hastalığını geçirmek) için eşlerinden izin istedi, onlar da izin verdiler. [Bir defasında] ayakları yerde sürüklendiği halde, iki adamın —Abbas ile bir başka adamın— arasında [mescide] çıktı. Ubeydullah dedi ki: Ayşe’nin söylediklerini İbn Abbas’a (r.a.) zikrettiğimde bana: “Ayşe’nin ismini vermediği o diğer adamın kim olduğunu biliyor musun?” diye sordu. “Hayır” dediğimde: “O, Ali b. Ebî Tâlib’dir” dedi.