710. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنِّي لأَدْخُلُ فِي الصَّلاَةِ فَأُرِيدُ إِطَالَتَهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَأَتَجَوَّزُ مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ مِنْ بُكَائِهِ ". وَقَالَ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ.
Muhammed b. Beşşâr bize tahdis etti, dedi ki: İbn Ebî Adî bize tahdis etti; Saîd’den, o Katâde’den, o Enes b. Mâlik’ten, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklen] ki, O şöyle buyurdu: “Ben namaza başlarım ve onu uzatmak isterim. Ancak bir çocuğun ağlamasını işitirim de, annesinin onun ağlamasından duyduğu şiddetli üzüntüyü bildiğim için kısa tutarım.” Mûsâ dedi ki: Ebân bize tahdis etti, Katâde bize tahdis etti, Enes bize Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklen] bunun benzerini tahdis etti.