709. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنِّي لأَدْخُلُ فِي الصَّلاَةِ وَأَنَا أُرِيدُ إِطَالَتَهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلاَتِي مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ مِنْ بُكَائِهِ ".
Ali b. Abdullah bize tahdis etti, dedi ki: Yezid b. Zürey bize tahdis etti, dedi ki: Said bize tahdis etti, dedi ki: Katâde bize tahdis etti; Enes b. Mâlik ona tahdis etmiş ki, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ben namaza başlarım (girerim), onu uzatmak da isterim. Ancak bir çocuğun ağlamasını işitirim de, annesinin onun ağlamasından duyduğu şiddetli üzüntüyü bildiğim için namazımı kısa tutarım.”