758. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ سَعْدٌ كُنْتُ أُصَلِّي بِهِمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَتَىِ الْعَشِيِّ لاَ أَخْرِمُ عَنْهَا، أَرْكُدُ فِي الأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ. فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ ذَلِكَ الظَّنُّ بِكَ.
Ebû’n-Nu’mân bize tahdis etti, [dedi ki]: Ebû Avâne bize tahdis etti; Abdülmelik b. Umeyr’den, o Câbir b. Semüre’den [naklen] dedi ki: Sa’d şöyle dedi: “Ben onlara Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in namazını, iki aşiyy (öğle ve ikindi) namazını kıldırırdım; ondan hiçbir şeyi eksiltmezdim. İlk iki rekatta uzun tutar, son iki rekatta ise hafifletirdim.” Bunun üzerine Ömer (r.a.): “Senin hakkındaki zannımız da budur” dedi.