789. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ، ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لَمِنْ حَمِدَهُ. حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ، ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ ـ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ {بْنُ صَالِحٍ عَنِ اللَّيْثِ} وَلَكَ الْحَمْدُ ـ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ، ثُمَّ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي الصَّلاَةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا، وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الثِّنْتَيْنِ بَعْدَ الْجُلُوسِ.
Yahya b. Bükeyr bize tahdis etti, dedi ki: Leys bize tahdis etti; Ukayl’den, o İbn Şihâb’dan [naklen] dedi ki: Ebû Bekir b. Abdurrahman b. Hâris bana haber verdi ki, o Ebû Hüreyre’yi şöyle derken işitmiştir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namaza kalktığı zaman, doğrulurken [kalkar kalkmaz] tekbir getirirdi. Sonra rükû ederken tekbir getirirdi. Sonra rükûdan belini [sırtını] doğrulttuğu zaman ‘Semiallâhu limen hamideh’ derdi. Sonra ayaktayken ‘Rabbena leke’l-hamd’ —Abdullah [b. Salih], Leys’ten [bu ifadeyi] ‘Ve leke’l-hamd’ olarak [nakletti]— derdi. Sonra [secdeye] eğilirken tekbir getirirdi. Sonra başını kaldırdığında tekbir getirirdi. Sonra secde ettiğinde tekbir getirirdi. Sonra başını kaldırdığında tekbir getirirdi. Sonra bunu namazın tamamında, bitirinceye kadar yapardı. İki [rekatten], oturuştan sonra kalkarken de tekbir getirirdi.”