790. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُصْعَبَ بْنَ سَعْدٍ، يَقُولُ صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ أَبِي فَطَبَّقْتُ بَيْنَ كَفَّىَّ ثُمَّ وَضَعْتُهُمَا بَيْنَ فَخِذَىَّ، فَنَهَانِي أَبِي وَقَالَ كُنَّا نَفْعَلُهُ فَنُهِينَا عَنْهُ، وَأُمِرْنَا أَنْ نَضَعَ أَيْدِيَنَا عَلَى الرُّكَبِ.
Ebû’l-Velîd bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; Ebû Ya’fûr’dan, dedi ki: Mus’ab b. Sa’d’dan işittim, şöyle diyordu: “Babamın yanında namaz kıldım. İki avucumu birleştirdim [tatbik yaptım], sonra onları uyluklarımın arasına koydum. Babam beni [bundan] nehyetti ve dedi ki: ‘Biz bunu yapardık, sonra bundan nehyolunduk ve ellerimizi dizlerin üzerine koymakla emrolunduk.’”