801. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ رُكُوعُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسُجُودُهُ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ.
Ebû’l-Velîd bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; Hakem’den, o İbn Ebî Leylâ’dan, o da Berâ’dan (r.a.) [naklen] dedi ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in rükûsu, secdesi, rükûdan başını kaldırdığı zaman[ki duruşu] ve iki secde arası[ndaki oturuşu] birbirine yakındı [neredeyse eşitti].”