834. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ ـ رضى الله عنه ـ. أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِي. قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ".
Kuteybe b. Saîd bize tahdis etti, dedi ki: Leys bize tahdis etti; Yezîd b. Ebî Habîb’den, o Ebû’l-Hayr’dan, o Abdullah b. Amr’dan, o da Ebû Bekir es-Sıddîk’tan (r.a.) [naklen] ki: O, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e: “Bana namazımda dua edeceğim bir dua öğret” dedi. [Resûlullah] buyurdu ki: “Şöyle de: ‘Allâhümme innî zalemtü nefsî zulmen kesîran ve lâ yağfirü’z-zünûbe illâ ente, fağfirlî mağfireten min indik, verhamnî, inneke ente’l-Ğafûru’r-Rahîm (Allâh’ım! Ben nefsime çok zulmettim. Günahları Senden başkası bağışlayamaz. Katından bir mağfiretle beni bağışla ve bana merhamet et. Şüphesiz Sen, çok bağışlayan ve çok merhamet edensin).’”