841. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَفْعَ الصَّوْتِ بِالذِّكْرِ حِينَ يَنْصَرِفُ النَّاسُ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ كَانَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنْتُ أَعْلَمُ إِذَا انْصَرَفُوا بِذَلِكَ إِذَا سَمِعْتُهُ.
İshak b. Nasr bize tahdis etti, dedi ki: Abdürrazzâk bize tahdis etti, dedi ki: İbn Cüreyc bize haber verdi, dedi ki: Amr bana haber verdi ki; İbn Abbas’ın azatlısı Ebû Ma’bed ona haber verdiğine göre, İbn Abbas (r.anhuma) ona şöyle haber vermiştir: “İnsanlar farz namazdan ayrıldıkları [namazı bitirdikleri] zaman zikirle sesi yükseltmek, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in zamanında vardı [yapılırdı].” Ve İbn Abbas dedi ki: “Bunu işittiğim zaman, [seslerden] onların namazı bitirdiklerini anlardım.”