848. Hadis
وَقَالَ لَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يُصَلِّي فِي مَكَانِهِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ الْفَرِيضَةَ. وَفَعَلَهُ الْقَاسِمُ. وَيُذْكَرُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَفَعَهُ لاَ يَتَطَوَّعُ الإِمَامُ فِي مَكَانِهِ. وَلَمْ يَصِحَّ.
Ve Âdem bize dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; Eyyûb’dan, o Nâfi’den [naklen] dedi ki: “İbn Ömer farzı kıldığı yerde namaz [nafile] kılardı.” Kâsım da bunu yapardı. Ebû Hureyre’den, [sözü] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e yükselterek: “İmam, [farzı kıldığı] kendi yerinde nafile kılmaz” dediği zikredilir. Ancak [bu rivayet] sahih değildir.