868. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَقُومُ إِلَى الصَّلاَةِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلاَتِي كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ ".
Muhammed b. Miskîn bize tahdis etti, dedi ki: Bişr bize tahdis etti, Evzâî bize haber verdi, dedi ki: Yahya b. Ebî Kesîr bana tahdis etti; Abdullah b. Ebî Katâde el-Ensârî’den, o babasından (r.a.) [naklen] dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ben namaza dururum ve onu uzatmak isterim. Derken bir çocuğun ağlamasını işitirim de, annesine zorluk çıkarmayı [sıkıntı vermeyi] istemediğim için namazımı kısa keserim [hafifletirim].”