903. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَأَلَ عَمْرَةَ عَنِ الْغُسْلِ، يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَتْ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ كَانَ النَّاسُ مَهَنَةَ أَنْفُسِهِمْ، وَكَانُوا إِذَا رَاحُوا إِلَى الْجُمُعَةِ رَاحُوا فِي هَيْئَتِهِمْ فَقِيلَ لَهُمْ لَوِ اغْتَسَلْتُمْ.
Abdân bize tahdis etti, dedi ki: Abdullah bize haber verdi, dedi ki: Yahya b. Saîd bize haber verdi; [Yahya] Amre’ye Cuma günü guslünü sormuş. [Amre şöyle] demiş: Âişe (r.anha) dedi ki: İnsanlar kendi işlerini [bizzat] kendileri görürlerdi [işçi idiler]. Cuma’ya gittikleri zaman [işlerinden] o halleriyle giderlerdi. Onlara: “Keşke gusletseydiniz!” denildi.