971. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ كُنَّا نُؤْمَرُ أَنْ نَخْرُجَ يَوْمَ الْعِيدِ، حَتَّى نُخْرِجَ الْبِكْرَ مِنْ خِدْرِهَا، حَتَّى نُخْرِجَ الْحُيَّضَ فَيَكُنَّ خَلْفَ النَّاسِ، فَيُكَبِّرْنَ بِتَكْبِيرِهِمْ، وَيَدْعُونَ بِدُعَائِهِمْ يَرْجُونَ بَرَكَةَ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَطُهْرَتَهُ.
Muhammed bize tahdis etti; Ömer b. Hafs bize tahdis etti, dedi ki: Babam bize tahdis etti; Âsım’dan, o Hafsa’dan, o Ümmü Atiyye’den [naklen] dedi ki: Bayram günü [musallaya] çıkmamız, hatta bakire kızı [bile] örtüsünün arkasından [odasıdan/perdesinden] çıkarmamız, [ayrıca] hayız gören kadınları da çıkarmamız emrolunurdu. [Hayızlılar] insanların arkasında dururlar, onların tekbiriyle tekbir getirir ve onların duasıyla dua ederlerdi; o günün bereketini ve temizliğini [günahlardan arınmayı] umarlardı.